Skip to main content

Die nuwe lewe van die Gees – Efesiërs 4:17-5:4

I come to the garden alone

Austin Miles het ‘n ongelooflike lied geskryf: I come to the garden alone. Ek wil dit graag vir julle lees.

I come to the garden alone

while the dew is still on the roses,

and the voice I hear falling on my ear

the Son of God discloses.

Refrain:

And he walks with me, and he talks with me,

and he tells me I am his own;

and the joy we share as we tarry there,

none other has ever known.

  1. He speaks, and the sound of his voice,

is so sweet the birds hush their singing,

and the melody that he gave to me

within my heart is ringing. (Refrain)

  1. I’d stay in the garden with him

though the night around me be falling,

but he bids me go; thru the voice of woe

his voice to me is calling. (Refrain)

Austin Miles (1913)

Dit is ‘n ongelooflike raak beskrywing van die ervaring wat ‘n mens het as jy in ‘n noue gemeenskap met die Here wandel.  Daar is ‘n stuk ontsluiting van God wat in gebed kom wat nie met woorde beskryf kan word nie.  En daar is altyd ‘n stuk roeping daarin, “he bids me go” en dit sluit baie keer moeilike tye in “thru the voice of woe”.  Maar, die vreugde van die intimiteit met God is onvergelykbaar met enigiets anders.

En dít is die roeping van elke kind van God.  Dít is die deel van elke kind van God.  Dít is waarvoor ons geskape is.  Dít is waarvoor ons verlos is.  Om in ‘n ononderbroke gemeenskap met God te lewe.

Maar, dié lied van C. Austin Miles roep twee Skrifgedeeltes na vore, een van verlies, en een van vreugde.  Skrifgedeeltes wat nodig is om die omvang van die betekenis van Miles se lied te kan verstaan.

HIER VOLG DIE HELE EREDIENS

Continue reading

Kolossense 1:13-2:6 – heilig, sonder foute en onberispelik voor God

holyspiritmotion1Ons verloor baie keer perspektief op wat op die spel is in die evangelie van Jesus Christus.  Ons lê klem op die inhoud van die evangelie, op die liefde wat Hy vir ons het, op die vrede wat Hy bring, op die bevryding deur die vergifnis van sondes.

En dit is reg so, want dit is die goeie nuus wat ons deel geword het in Christus.

Maar, ons vergeet van die feit dat ons “uit die mag van die duisternis gered” is en “verplaas” is “na die koninkryk” van God se “geliefde Seun”.  Die goeie nuus het vir ons ‘n werklikheid geword midde in die duisternis van hierdie sondige wêreld.

Jesus wil ons “heilig, sonder foute en onberispelik” voor God stel.

Dit is dus waarheen ons op pad is.  Om aan die einde van die tyd in ‘n groot kosmiese skouspel, as “heiliges”, mense wat sonder foute is, mense wat onberispelik is, voor God gestel te word, sodat God Homself in ons kan verlustig, en kan sê, sien julle, daar is my mense, dié mense wat ek nou vir ewig in gemeenskap met My intrek en vir ewig met hulle sal lewe.  Hulle is my volk, en Ek is hulle God.  Ons hoort nou bymekaar vir ewig.

HIER VOLG DIE HELE EREDIENS

Continue reading

Kolossense 2:6-23 – Christus in ons verander ons “hiermaals”

pilgrim-18Ek is op ‘n plek in my geestelike lewe wat ek al hoe meer van twee goed bewus raak – die “hiernamaals” waarheen God ons wil neem, en die suigkrag van die “hiermaals” wat ons die vreugde van God se teenwoordigheid kan ontneem.

Ek is aan die een kant al hoe meer bewus van die bestemming wat God vir ons as kinders van die Here het. Hy wil ons as sy kinders verwelkom in sy koninkryk om “heilig, sonder foute en onberispelik” voor Hom te lewe – die “hiernamaals” wat Paulus in hoofstuk een van Kolossense uitgespel het (1:27). Dit is die grootste geskenk wat enigiemand kan kry. Nie net omdat dit ‘n wonderlike uitsig is nie – en dit moet jy goed hoor – maar omdat dit hiérdie lewe heeltemal verander. As ek weet waarheen ek op pad is, kan ek bykans enigiets wat met my hier gebeur, hanteer. Om die waarheid te sê, my ewige bestemming verdryf my vrees vir enige bedreiging op hierdie aarde. Dit is ómdat ek ‘n “hiernamaals” het waarna ek uitsien, dat die “hiermaals” – soos Lina Spies daarvan praat – nie net vir my draaglik word nie, maar deurdrenk met die teenwoordigheid van God self.

Ek is egter aan die ander kant ook al hoe meer bewus van die suigkrag wat die “hiermaals”, dié wêreld, op ons uitoefen, die beklemming van die verydeling wat ons hier beleef, en ons van die vreugde van dié bestemming en van die reis daarheen wil beroof. Die wêreld se waardes en lewenstyl raak soos molasse waarin jy trap, wat jou vryheid beperk, wat jou menswees inkort, wat jou verhouding met die Here vervlak en uiteindelik tot stilstand kan ruk.

Dit is in dié beklemmende situasie wat Paulus se helder woord uit Kolossense 2:6-23 my tref en terugbring by die hoop op die heerlikheid wat daar in Christus Jesus is. Die geheim van hierdie lewe, van die “hiermaals”, is Christus. Die geheim van die volgende lewe, van die “hiernamaals”, is ook Christus. Dit was die punt van Paulus se boodskap in hoofstuk 1. “Christus is in julle (die hiermaals), Hy is die hoop op die heerlikheid (die hiernamaals).” (1:27).

HIER VOLG DIE HELE EREDIENS:

Continue reading

Bells Challenge: Living “Questionable” Lives

BELLS websliderBells Challenge

Ons gaan dié kwartaal aandag gee aan geloofsgewoontes, spiritual disciplines, that will help us become missional.  We will discuss five habits that will help us live generous, hospitable, Spirit-led, Christlike lives.  Why?  Because we are missionaries to our own neighborhoods as we heard in our Mission’s Week.

Wat ons gehoor het in Sendingweek moet nou deel van ons lewens raak, en ons gaan julle daarmee help.  Vanaand skets ek ‘n raamwerk vir die BELLS Challenge, die vyf geloofsgewoontes, wat ons gaan inoefen, en ons manier van leef gaan bepaal: Bless, Eat, Listen, Learn, en Sent.  Seën, eet, luister, leer, en gestuur.  Julle kan weereens volg op die Bybel app.

Continue reading

Jeremia 1:4-10 – geken, gevorm, geheilig en aangestel

Horace Vernet, Jeremiah on the ruins of Jerusalem (1844)
Horace Vernet, Jeremiah on the ruins of Jerusalem (1844)

Die roeping van Jeremia

Ek wil vandag gesels oor roeping.  En ek wil Jeremia as lens gebruik dat jy oor jou eie roeping as kind van die Here kan dink.  Want, ek is oortuig, die groei in ‘n mens se geestelike lewe begin by jou bewussyn van roeping.  En ek sal afsluit met ‘n paar gedagtes oor ons roeping as geloofsgemeenskap.

HIER VOLG DIE HELE EREDIENS

Continue reading

Lukas 14:25-33 – Iemand wat nie sy eie kruis dra en agter My aankom nie, kan nie my dissipel wees nie

A man walking towards a cross with sunbeams
A man walking towards a cross with sunbeams

Die sweet begin pêrel teen die ou man se slape.  Die berg is steil. Hy gaan staan om asem te skep.   Sy oë dwaal terug.  Sy mense is net ‘n veraf spikkeltjie in die dynserige hitte van die vlakte.  Hy weet hulle sal vir hom wag.  Hy sluk swaar.  Wat sê hy vir hulle as hy leë hande terugkeer?

Hy draai om.  Daar is nie meer tyd vir draal nie.  Die tyd het gekom.  Hulle moet die berg uit.  Hy trek sy gordel reg waaraan die mes hang.  Hy versit die potjie met kole na sy ander hand.  Dan kyk hy links.  Sy seun het darem regtig sterk geraak.  Hy dra die hout met gemak.  Sy treë is lank.  Die man weet hy sal homself al hoe meer moet inspan om by te hou.  Sy hart swel van trots …

HIER VOLG DIE HELE EREDIENS

Continue reading