RUS EN ONTVANG

• Gesels met mekaar oor julle ervaring van die feite, onveranderlikhede en vreugdes van die lewe.
• Wat leer die Here jou daarvan of daardeur?
• Word stil en laat iemand met ‘n gebed open.

HOOR EN ONTGIN

Lees Prediker 12:9-14

• Wat tref jou in die gedeelte?  Deel dit met mekaar.

Hier volg ’n paar verhelderende opmerkings oor die gedeelte:

Die Prediker het klaar gepraat.  Die redakteur neem nou oor en gee twee afsluitende perspektiewe in vers 9-11, en 12-14.  Die eerste is sy opsomming van wat die Prediker gesê het.  Die tweede is waarskynlik sy eie onderrig, dié boodskap wat die redakteur aan sy nageslag wil aangee as die geheim van die lewe.

Wysheid gee rigting en vastigheid – 12:9-11

Na hy die uitmuntende werk van die Prediker beskryf het (“raak uitgedruk”, “getrou op te teken”), gebruik die redakteur twee metafore om die funksie van die wysheid te beskryf.

1. Die woorde van die wyses is soos skerp stokke wat die beeste (ons) aanjaag in die regte rigting.  “The words of the wise prod us to live well,” soos Peterson dit vertaal.
2. Die versamelde spreuke van die wyses – soos onder andere die Prediker en Spreuke – is soos spykers wat ingeslaan is om alles, gemeenskappe en hulle wêrelde, bymekaar te hou.  “They’re like nails hammered home, holding life together” (Peterson).

En die redakteur gee dan aan die impak van dié wysheid die hoogste lof.  Die woorde en spreuke van die wyses is die woorde van God self, die een Herder, wat ons daarmee in die regte rigting stuur (skerp stokke) en beskerm van verydeling en verstrooiing (spykers).  Hierdie opmerking het waarskynlik bygedra daartoe dat dié boek deel van die Bybel geword het.

’n Mens wonder of hy daarmee nie ook moontlik een wyse manier aangedui het waarmee die Babelse verwarring in taal van Genesis 11 te bowe gekom kan word nie, dat mense mekaar sou vind in die eenheid wat ’n gedeelde wysheid bring.  Die Pinksterwonder van Handelinge 2 sou natuurlik veel later hierdie vereniging prakties maak met die uitstorting van die Heilige Gees wat mense uit verskillende nasies en tale tot een nuwe mensheid onder een Herder, Jesus Christus, saamgesnoer het.

Wees prakties in jou ontsag vir God – 12:12-14

In twee verdere opsommings – “die belangrikste van alles”, en “die slotsom van alles” – gee die redakteur gestalte aan sy eie wysheid.

Die belangrikste – van alles – wat hy vir sy seun wil deurgee, is om versigtig te wees vir te veel studie en skryfwerk … dit ooreis die liggaam.  Ek hoor daarin so ’n tong in die kies relativering van die neergepende wysheid van die Prediker, die werk wat hy as redakteur so pas voltooi het!  Daarmee relativeer hy die Prediker se werk, sowel as sy eie redakteurswerk, en plaas dit ondergeskik aan die tweede opsomming wat hy gaan gee.

En hierdie tweede slotsom – van alles – is om in ontsag (vrees) vir God te leef – wat rekenskap eis oor alles wat gedoen word, goed of kwaad – en te doen wat Hy vra.  Godsdiens, sê hy daarmee, moet altyd met dié twee perspektiewe werk: om in afhanklikheid van en met ontsag vir God te leef, en om prakties te wees in jou gehoorsaamheid aan wat God vra.

• Bespreek.

LEEF EN ONTPLOOI

• Deel met mekaar watter feite, onveranderlikhede en vreugdes jy van die Prediker met jou saam gaan neem.
• Sluit af met ‘n gebed.

RUS EN ONTVANG

• Gesels met mekaar oor julle ervaring van die feite, onveranderlikhede en vreugdes van die lewe.
• Wat leer die Here jou daarvan of daardeur?
• Word stil en laat iemand met ‘n gebed open.

HOOR EN ONTGIN

Lees Prediker 12:9-14

• Wat tref jou in die gedeelte?  Deel dit met mekaar.

Hier volg ’n paar verhelderende opmerkings oor die gedeelte:

Die Prediker het klaar gepraat.  Die redakteur neem nou oor en gee twee afsluitende perspektiewe in vers 9-11, en 12-14.  Die eerste is sy opsomming van wat die Prediker gesê het.  Die tweede is waarskynlik sy eie onderrig, dié boodskap wat die redakteur aan sy nageslag wil aangee as die geheim van die lewe.

Wysheid gee rigting en vastigheid – 12:9-11

Na hy die uitmuntende werk van die Prediker beskryf het (“raak uitgedruk”, “getrou op te teken”), gebruik die redakteur twee metafore om die funksie van die wysheid te beskryf.

1. Die woorde van die wyses is soos skerp stokke wat die beeste (ons) aanjaag in die regte rigting.  “The words of the wise prod us to live well,” soos Peterson dit vertaal.
2. Die versamelde spreuke van die wyses – soos onder andere die Prediker en Spreuke – is soos spykers wat ingeslaan is om alles, gemeenskappe en hulle wêrelde, bymekaar te hou.  “They’re like nails hammered home, holding life together” (Peterson).

En die redakteur gee dan aan die impak van dié wysheid die hoogste lof.  Die woorde en spreuke van die wyses is die woorde van God self, die een Herder, wat ons daarmee in die regte rigting stuur (skerp stokke) en beskerm van verydeling en verstrooiing (spykers).  Hierdie opmerking het waarskynlik bygedra daartoe dat dié boek deel van die Bybel geword het.

’n Mens wonder of hy daarmee nie ook moontlik een wyse manier aangedui het waarmee die Babelse verwarring in taal van Genesis 11 te bowe gekom kan word nie, dat mense mekaar sou vind in die eenheid wat ’n gedeelde wysheid bring.  Die Pinksterwonder van Handelinge 2 sou natuurlik veel later hierdie vereniging prakties maak met die uitstorting van die Heilige Gees wat mense uit verskillende nasies en tale tot een nuwe mensheid onder een Herder, Jesus Christus, saamgesnoer het.

Wees prakties in jou ontsag vir God – 12:12-14

In twee verdere opsommings – “die belangrikste van alles”, en “die slotsom van alles” – gee die redakteur gestalte aan sy eie wysheid.

Die belangrikste – van alles – wat hy vir sy seun wil deurgee, is om versigtig te wees vir te veel studie en skryfwerk … dit ooreis die liggaam.  Ek hoor daarin so ’n tong in die kies relativering van die neergepende wysheid van die Prediker, die werk wat hy as redakteur so pas voltooi het!  Daarmee relativeer hy die Prediker se werk, sowel as sy eie redakteurswerk, en plaas dit ondergeskik aan die tweede opsomming wat hy gaan gee.

En hierdie tweede slotsom – van alles – is om in ontsag (vrees) vir God te leef – wat rekenskap eis oor alles wat gedoen word, goed of kwaad – en te doen wat Hy vra.  Godsdiens, sê hy daarmee, moet altyd met dié twee perspektiewe werk: om in afhanklikheid van en met ontsag vir God te leef, en om prakties te wees in jou gehoorsaamheid aan wat God vra.

• Bespreek.

LEEF EN ONTPLOOI

• Deel met mekaar watter feite, onveranderlikhede en vreugdes jy van die Prediker met jou saam gaan neem.
• Sluit af met ‘n gebed.

RUS EN ONTVANG

• Gesels met mekaar oor julle ervaring van die lewe se ritmes en roetines.
• Wat leer die Here jou daarvan of daardeur?
• Word stil en laat iemand met ‘n gebed open.

HOOR EN ONTGIN

‘n Handige manier om Prediker te lees, is aan die hand van drie aspekte van die Prediker se wysheid, soos RBY Scott dit in sy kommentaar opsom (Anchor Bible):

1. One must face facts;
2. One must learn to live with what cannot be changed;
3. One must develop the capacity to find enjoyment in work and wisdom and in the very experience of living.

Probeer dus, soos jy lees, die dele in die teks te merk wat vir jou tref as:

1. feite waarmee jy rekening moet hou,
2. onveranderlikhede wat jy moet leer om te aanvaar, en
3. vreugdes wat jy deel van jou lewe moet maak.

Lees Prediker 9:1-12

Deel nou met mekaar watter feite, onveranderlikhede of vreugdes in die teksgedeelte jou getref het.

LEEF EN ONTPLOOI

Laat elkeen dan een van hierdie feite/onveranderlikhede/vreugdes kies en gee genoeg tyd dat elkeen nadink oor die praktiese betekenis daarvan vir hulle lewe.  Die volgende vrae kan jou help daarmee:

• Hoe gaan jy met die feite rekening hou? 
• Watter stappe kan jy neem om die onveranderlikhede te aanvaar? 
• Hoe kan jy jou lewe rondom die vreugdes inrig?

Deel dit met mekaar.

Gee tyd vir stilgebed, dat elkeen met die Here daaroor gesels.

Sluit af met ‘n gebed.

RUS EN ONTVANG

• Gesels met mekaar oor julle ervaring van die lewe se ritmes en roetines.
• Wat leer die Here jou daarvan of daardeur?
• Word stil en laat iemand met ‘n gebed open.

HOOR EN ONTGIN

‘n Handige manier om Prediker te lees, is aan die hand van drie aspekte van die Prediker se wysheid, soos RBY Scott dit in sy kommentaar opsom (Anchor Bible):

1. One must face facts;
2. One must learn to live with what cannot be changed;
3. One must develop the capacity to find enjoyment in work and wisdom and in the very experience of living.

Probeer dus, soos jy lees, die dele in die teks te merk wat vir jou tref as:

1. feite waarmee jy rekening moet hou,
2. onveranderlikhede wat jy moet leer om te aanvaar, en
3. vreugdes wat jy deel van jou lewe moet maak.

Lees Prediker 9:1-12

Deel nou met mekaar watter feite, onveranderlikhede of vreugdes in die teksgedeelte jou getref het.

LEEF EN ONTPLOOI

Laat elkeen dan een van hierdie feite/onveranderlikhede/vreugdes kies en gee genoeg tyd dat elkeen nadink oor die praktiese betekenis daarvan vir hulle lewe.  Die volgende vrae kan jou help daarmee:

• Hoe gaan jy met die feite rekening hou? 
• Watter stappe kan jy neem om die onveranderlikhede te aanvaar? 
• Hoe kan jy jou lewe rondom die vreugdes inrig?

Deel dit met mekaar.

Gee tyd vir stilgebed, dat elkeen met die Here daaroor gesels.

Sluit af met ‘n gebed.

RUS EN ONTVANG

• Gesels met mekaar oor iets wat ’n groot impak op jou gehad het die afgelope tyd.
• Wat het die Here jou daardeur geleer?
• Word stil en laat iemand met ‘n gebed open.

HOOR EN ONTGIN

Lees Prediker 3:1-15 (Lees meer oor Prediker by www.bybelskool.com en/of woon Woensdagaande 18:30-19:30 die Bybelskool byeenkoms by)

Sê vir mekaar wat die teks by jou wakker gemaak het.  

Hier volg ’n paar verhelderende opmerkings oor die gedeelte:

Die Prediker was ‘n wysheidsleraar

Hy het daarom gesoek na patrone en ordes in die werklikheid (of die gebrek daaraan!), om daaruit beproefde beginsels en wyshede af te lei, wat tot hulp kan wees in die lewenskuns. ‘n Sleutelvers vir sy boodskap is 3:11 wat as volg vertaal kan word: “Hy (God) het alles mooi/goed gemaak op sy tyd. Hy het ook die ewigheid in hulle hart geplaas.  Tog kan die mens nie God se werk van begin tot end uitvind/begryp nie.” 

Die Prediker sê eerstens hiermee dat daar ‘n plan of patroon is vir en met alles, maar dat dit God s’n is.  Die plan of patroon is dus meesal nie binne ons bereik nie.  Ons kan dele daarvan verstaan, sommige minder, en ander meer.  Maar, niemand van ons kan dit van begin tot end volledig begryp of deurvors nie.

Dit beteken dat ons moeilik die patrone van die hede kan gebruik om die toekoms te bepaal.  Ons insig in die verloop van gebeure, soos die tyd aanstap, is net te min.  Die toekoms kan nie volledig voorspel word op grond van goed wat in die hede voorkom nie, en kan veral nie voorskryf wat sal gebeur of wat sal nie gebeur nie.  

Dit is, volgens die Prediker, net God wat die insig daarin het (Pred 7:14).  Om die waarheid te sê, selfs ons insig in wat reg voor ons oë gebeur, is gebrekkig!  Dit staan alles onder God se beheer.  En ons begrip van wat Hy doen, is uiters beperk (Pred 8:17).  “No one can really understand it.” (New Century Version)

Die tweede ding wat hy daarmee sê, is dat ons mense is wat die kapasiteit het vir die ewigheid (“Hy het ook die ewigheid in hulle hart geplaas”). Ons kan nie deur enigiets “onder die son” (soos dit letterlik staan in Pred 1:3 en op vele ander plekke: 2:11; 3:16; 4:2; 5:12; 6:2; 8:9; 9:3; 10:5) tevrede gestel word nie.  Daardie soeke in ons na meer, is eintlik ’n soeke na God, na die eintlike werklikheid, na die eindbestemming, na die ewigheid.

En dit is wat die Prediker met sy boek wil doen.  Hy wil ons herinner – terwyl hy die soeke na meer, sonder God,  aan die kaak stel, en wys dat daar niks is wat regtig uiteindelik bevredig nie, dat alles tot niks kom – aan die werklikheid van God, die enigste Een wat sin bring aan ons lewens “onder die son”.

Daarom sê hy in die derde plek, dat wanneer die lewe as ‘n gawe uit Sy hand geniet word (hy beklemtoon dit 6 keer: 2:24; 3:12-13; 3:22; 5:17-19; 8:15; 9:7-9), wanneer ons ons fokus op Hom plaas (12:1-14), dit is dan wat goed begin sin maak, wat die begeerte na meer in God sy vervulling vind.  Die vreugde van die reis self, en die genot van die oomblik self, is reeds die gawe van God, nie eers die blywende waarde of uiteindelike betekenis daarvan nie, want dié uitkoms lê uiteraard uiteindelik in die hande van God, iets waarin ons nie ’n helder en volledige insig het nie.

Die Prediker breek dus ons illusies af oor die relatiewe waarde van die dinge waarop ons ons begeerte na meer fokus, sodat ons die absolute werklikheid van God se betrokkenheid by ons kan begin waardeer.  Daarom moet ons goed luister na die Prediker en leer om met God te begin leef “onder die son”.

LEEF EN ONTPLOOI

• Hoe is die Here in jou lewe besig om jou die waarde van die roetine van die lewe te leer?
• Hoe kan jy groei om dit as ’n gawe uit God se hand te ervaar?
• Sluit af met ‘n gebed.

RUS EN ONTVANG

• Gesels met mekaar oor iets wat ’n groot impak op jou gehad het die afgelope tyd.
• Wat het die Here jou daardeur geleer?
• Word stil en laat iemand met ‘n gebed open.

HOOR EN ONTGIN

Lees Prediker 3:1-15 (Lees meer oor Prediker by www.bybelskool.com en/of woon Woensdagaande 18:30-19:30 die Bybelskool byeenkoms by)

Sê vir mekaar wat die teks by jou wakker gemaak het.  

Hier volg ’n paar verhelderende opmerkings oor die gedeelte:

Die Prediker was ‘n wysheidsleraar

Hy het daarom gesoek na patrone en ordes in die werklikheid (of die gebrek daaraan!), om daaruit beproefde beginsels en wyshede af te lei, wat tot hulp kan wees in die lewenskuns. ‘n Sleutelvers vir sy boodskap is 3:11 wat as volg vertaal kan word: “Hy (God) het alles mooi/goed gemaak op sy tyd. Hy het ook die ewigheid in hulle hart geplaas.  Tog kan die mens nie God se werk van begin tot end uitvind/begryp nie.” 

Die Prediker sê eerstens hiermee dat daar ‘n plan of patroon is vir en met alles, maar dat dit God s’n is.  Die plan of patroon is dus meesal nie binne ons bereik nie.  Ons kan dele daarvan verstaan, sommige minder, en ander meer.  Maar, niemand van ons kan dit van begin tot end volledig begryp of deurvors nie.

Dit beteken dat ons moeilik die patrone van die hede kan gebruik om die toekoms te bepaal.  Ons insig in die verloop van gebeure, soos die tyd aanstap, is net te min.  Die toekoms kan nie volledig voorspel word op grond van goed wat in die hede voorkom nie, en kan veral nie voorskryf wat sal gebeur of wat sal nie gebeur nie.  

Dit is, volgens die Prediker, net God wat die insig daarin het (Pred 7:14).  Om die waarheid te sê, selfs ons insig in wat reg voor ons oë gebeur, is gebrekkig!  Dit staan alles onder God se beheer.  En ons begrip van wat Hy doen, is uiters beperk (Pred 8:17).  “No one can really understand it.” (New Century Version)

Die tweede ding wat hy daarmee sê, is dat ons mense is wat die kapasiteit het vir die ewigheid (“Hy het ook die ewigheid in hulle hart geplaas”). Ons kan nie deur enigiets “onder die son” (soos dit letterlik staan in Pred 1:3 en op vele ander plekke: 2:11; 3:16; 4:2; 5:12; 6:2; 8:9; 9:3; 10:5) tevrede gestel word nie.  Daardie soeke in ons na meer, is eintlik ’n soeke na God, na die eintlike werklikheid, na die eindbestemming, na die ewigheid.

En dit is wat die Prediker met sy boek wil doen.  Hy wil ons herinner – terwyl hy die soeke na meer, sonder God,  aan die kaak stel, en wys dat daar niks is wat regtig uiteindelik bevredig nie, dat alles tot niks kom – aan die werklikheid van God, die enigste Een wat sin bring aan ons lewens “onder die son”.

Daarom sê hy in die derde plek, dat wanneer die lewe as ‘n gawe uit Sy hand geniet word (hy beklemtoon dit 6 keer: 2:24; 3:12-13; 3:22; 5:17-19; 8:15; 9:7-9), wanneer ons ons fokus op Hom plaas (12:1-14), dit is dan wat goed begin sin maak, wat die begeerte na meer in God sy vervulling vind.  Die vreugde van die reis self, en die genot van die oomblik self, is reeds die gawe van God, nie eers die blywende waarde of uiteindelike betekenis daarvan nie, want dié uitkoms lê uiteraard uiteindelik in die hande van God, iets waarin ons nie ’n helder en volledige insig het nie.

Die Prediker breek dus ons illusies af oor die relatiewe waarde van die dinge waarop ons ons begeerte na meer fokus, sodat ons die absolute werklikheid van God se betrokkenheid by ons kan begin waardeer.  Daarom moet ons goed luister na die Prediker en leer om met God te begin leef “onder die son”.

LEEF EN ONTPLOOI

• Hoe is die Here in jou lewe besig om jou die waarde van die roetine van die lewe te leer?
• Hoe kan jy groei om dit as ’n gawe uit God se hand te ervaar?
• Sluit af met ‘n gebed.