Skip to main content

Wees Eg – Lewe – 1 Johannes 1:1-4 Preek

In die oorspronklike Jurassic Park is daar hierdie wonderlike toneel, wanneer Dr. Alan Grant die paleontoloog, vir die eerste keer regtige, lewendige dinosourusse sien.  Hy is verstom.  Hy kan sy oë nie glo nie.  Sy asem is weggeslaan.  Dinosourusse in lewende lywe is soveel meer indrukwekkend as wat hy ooit uit sy fossiele kon droom.

Baie van ons se geloof is soos paleontologie.  Soos die studie van fossiele.  Dit is vir ons regtig, maar eintlik bestudeer ons net dooie bene.  Van ou artifakte.  Daar is nie regtig lewe nie.  Baie mense kan nie regtig praat van wat hulle self gesien en gehoor en gevoel het nie.

Tog is ons geloof soveel meer as dit!  Ons geloof berus nie net op idees of leerstellings nie.  Om ’n Christen te word, is nie maar net om by ’n kerk aan te sluit of ’n sekere belydenisskrif te onderskryf of in te stem met ’n sekere leerstelling nie.

Continue reading

Wees Getrou II – Eksodus 20:2, 12-17 Preek

Die wet gaan nie oor jou nie.  Dit is t.w.v. jou naaste.  God het jou naaste so lief, dat hy vir jou die wet gee.  God het jou so lief, dat hy vir jou naaste die wet gee.

Sodat ons almal vry kan wees, sodat ons almal met die waardigheid behandel kan word wat hoort by mense wat aan God behoort, nie soos slawe gaan geen waarde het nie.

Continue reading

Wees Getrou – Eksodus 20:1-11 Preek

In my dekades in hierdie gemeente, het ek al ’n paar keer oor die Tien Gebooie gepreek.  Dis opvallend dat elke preek wat ek hieroor gepreek het, met ’n waarskuwing of ’n voorbehoud – ’n tipe “disclaimer”- begin.  Want sien, die Tien Gebooie is gevaarlik.  Wanneer ons dit uit konteks uit lees – uit die konteks van die verhaal van Eksodus, uit die konteks van die hele Bybel, uit die konteks van God se verhaal met ons – dan raak die tien gebooie wetties.  Dan raak dit ’n lysie wat ons kan afmerk, ’n etiese maatstaf om ons sukses die afgelope week te toets.  Daarom moet ons altyd onthou dat die Tien Gebooie nie ’n lysie is wat ons kan afmerk nie.  Dit bevat nie alles wat God van ons verwag nie – en dit bevat alles wat God van ons verwag.

Continue reading

Romeine 8:12-17 Preek: Aangeneem

Ek is nou al in my 40’s.  My ouers het meer as ’n dekade gelede al getrek uit die huis waarin ek grootgeword het.  Wanneer ek by hulle gaan kuier, moet ek die klokkie lui.  Dan word die deur oopgemaak, word ek ingenooi, word daar vir my koffie gemaak – spesiale koffie, wat hulle spesiaal vir my aanhou, want hulle weet van my.  Terwyl ons koffie drink, word daar vir my sleutels van die huis gegee.  Nou is ek tuis.  Ek hoef nie te vra as ek iets wil hê nie.  Hiervandaan maak ek vir myself – en vir die ander – koffie.  Het ek self sleutels.  Al was ek lanklaas daar – ek is tuis.

Om God se kind te wees, beteken jy is altyd welkom by God.  Selfs al het jy drooggemaak.  Selfs al het jy érg drooggemaak, so erg dat jy gedink het jy gaan nóóit weer met die sleutels vertrou word nie, wat nog te sê in die huis ingelaat word.  As God se kind, is jy altyd welkom by God, al het jy afgedwaal.  Al het jy lanklaas gebel, al het jy jou rug op God gedraai.

Continue reading

Vryheid en Slawerny – Handelinge 16 Preek

In Charles Dickens se “Christmas Carol” sien die karakter Scrooge die spook van Jacob Marley, vasgebind in ’n lang ketting, gemaak van “cash-boxes, keys, padlocks, ledgers, deeds, and heavy purses wrought in steel.”

Wanneer Scrooge hom hierna vra, is sy antwoord:

 “I wear the chain I forged in life.  I made it link by link, and yard by yard;  I girded it on of my own free-will, and of my own free-will I wore it.  Is its pattenr strange to you?  Or would you know the weight and length of the strong coil you bear yourself?  It was full as heavy and as long as this, seven Christmas-eves ago.  You have labored on it since.  It is a ponderous chain!”

On/vry

Vandag se skrifgedeelte is ’n baie interessante speling met vryheid en slawerny, vryheid en gevangenskap.  Dit vraag:  wat is vryheid?  Wanneer is ’n mens vry?

Continue reading

Kyk anders na ontwrigting – Handelinge 9 Preek

Ontwrigtings heroriënteer ons.  Dit laat ons moontlikhede heroorweeg.  Dit laat die skille van ons oë afval en laat ons nuut sien, anders kyk.  Dit breek die ou perspektiewe af en maak moontlikhede oop waaraan ons nooit eers sou gedink het solank ons gemaklik en gerieflik voortgegaan het nie.

Dit veronderstel ’n diep kennis van wie God is, die wete dat ons by hom veilig is, vertroue in die wonders wat God deur wilde omwentelinge kan bewerk.

Dit is wanneer ons ophou om die ontwrigting te beveg, maar eerder te vra waar Jesus in hierdie ontwrigting is, dat ons oë kan oopgaan.

Ek weet nie wat die omwentelinge en ontwrigtings in jou lewe is nie.  Maar ek weet dat ons te maklik nuwe moontlikhede en nuwe verstaan en nuwe visie teëstaan omdat ontwrigting vir ons pynlik is.  Ek weet ook dat God kan aanhou om ons te verras en te verander en te verruim, wanneer ons na hom luister, ook wanneer dit ons bang maak, en hom gehoorsaam volg.

Continue reading