Die verhaal van twee seuns – Matteus 21:28-32
Dit is die laaste week van Jesus se bediening. Hy het die Sondag as die “profeet van Nasaret” Jerusalem binnegery op ‘n donkie (Joh 12:1). Met die Hosannas van die skare in sy ore en die takkies wat wuif (Matt 21:1-11).
Sy missie? Om die tempel te reinig. Dit het ‘n rowersnes geraak wat net om die ekonomiese voorspoed van die leiers en handelaars gedraai het. Van egte godsdiens en gebed was daar nie meer sprake nie.
Soos Jesus vir die Joodse leiers sê: “Het julle nooit gelees nie: U het daarvoor gesorg dat kinders en suigelinge u lof sing?” (aangehaal uit Ps 8:3). Waarmee hy eksplisiet die Joodse leiers aanspreek dat hulle die Bybel nie reg lees nie. En dat hulle nie bid nie. Kinders, sê Jesus, doen dit wel – lees en bid – maar die Joodse leiers nie. Waarskynlik ‘n verwysing na Jesus se dissipels en die mense wat Hom volg wat gelees en gebid het (Matt 21:12-17).
Jesus het reguit vir die leiers gesê dat hulle soos ‘n vyeboom is wat nie vrugte dra nie. Daarmee hulle nie maar net ‘n mens verontagsaam nie, maar God self. Jesus het immers met die gesag van God self gepraat. Soos Hy gewys het met die vyeboom wat verdroog het toe Hy dit die Maandag vervloek het.
En Jesus gee terselfdertyd ‘n omvattende belofte aan elkeen wat met geloof bid. Waar dit in lyn is met die wil van sy Vader, waar hulle nie net hoor wat God sê nie, maar doen wat Hy vra, sal hulle ontvang wat hulle in gebed vra (Matt 21:18-22).
Om dié boodskap in te skerp vertel hy dan ‘n gelykenis. Die verhaal van twee seuns.




