Chris van Wyk – Page 50

Hy het gesien en geglo – Johannes 20:1–31

Written by Chris van Wyk on 01/04/2018. Posted in Chris van Wyk. No Comments on Hy het gesien en geglo – Johannes 20:1–31

Dit is fassinerend om Johannes se verhaal van die opstanding met nougesette aandag te lees. As jy dit lees en herlees en nogmaals herlees begin fyn detail uitstaan wat jou begrip van wat hier gebeur nie net verdiep nie, maar jou eintlik intrek in wat hier gebeur.

‘n Goeie verhaal is mos so. Dit is asof jy in die lees ingetrek word. Dit is asof jy dit saam begin beleef. Asof jy daar is. Dit is wat Johannes ook met ‘n mens regkry in hierdie verhaal van die opstanding.

Niemand weet nie – 2 Samuel 13

Written by Chris van Wyk on 15/04/2018. Posted in Chris van Wyk. No Comments on Niemand weet nie – 2 Samuel 13

Aanddiens 15 April 2018

Seksualiteit is ‘n onderwerp waaroor min gepraat word. Veral in die kerk.

Seksualiteit is deel van God se goeie skepping

Die Bybel vermy die onderwerp van seksualiteit egter glad nie. Want seksualiteit is deel van God se goeie skepping.

Die Here sê reg aan die begin: “Dit is nie goed dat die mens alleen is nie. Ek sal ‘n hulp maak wat by hom pas.”(Gen 2:18). Hy maak hulle “helpers en helftes” vir mekaar. Dit is wat daardie frase beteken. Hulle pas soos “helftes” van die geheel by mekaar wat mekaar bystaan en ondersteun,. Hulle is “helpers” vir mekaar.

Geen wonder dat die Genesis skrywer uit hulle verbintenis die gevolgtrekking maak dat die man sy ma en pa sal verlaat: “en sy vrou aankleef.” (Gen 2:24). “Helftes” en “helpers” wat mekaar nie sal kan weerstaan nie. En die skrywer voeg daarby: “Hulle was altwee naak, die mens en sy vrou, maar hulle het hul nie geskaam nie.” (Gen 2:25).

Die Bybel is dus nie skaam om oor seksualiteit te skryf nie. Van die begin af word daaroor in gloeiende positiewe terme geskryf. Tot in die fynste detail van die fisieke aard van ons seksualiteit.

God roep alle mense oral op om hulle te bekeer – Handelinge 17:16-34

Written by Chris van Wyk on 29/04/2018. Posted in Chris van Wyk. No Comments on God roep alle mense oral op om hulle te bekeer – Handelinge 17:16-34

Paulus is in Athene waar hy wag vir Silas en Timoteus om van Berea af te kom, na die opstand rondom Paulus en sy boodskap.

Athene was destyds ’n soort wêreld op sy eie. Amper soos Londen of New York. ’n Soort kultuursentrum van tempels, teaters, markpleine – waar mense van oor die hele wêreld saamgetrek is. Amper ‘n soort geestelike middelpunt vir die denkendes van daardie tyd. Dit was die soort plek waar die lewe nie stilstaan nie, maar waar nuwe dinge daagliks gebeur.

Soos Lukas dit hier stel: “Al die Atheners en ook die vreemdelinge wat daar woon, het vir niks anders tyd as om oor iets nuuts te praat of daarna te luister nie.”

Paulus raak verontwaardig (sy gees roer in hom) weens die baie afgodsbeelde in die stad. En hy begin in die sinagoge met die Jode en ander godvresendes te praat en later ook met die verbygangers op die stadsplein, by die pottebakkersmark, die kerameikos, wat weens die baie afgodsbeelde ook die godemark genoem is, te praat. Nog later ook by die Stoa Poikile, ’n pilaargang op die Areopagus wat met bont kleure geverf was, waar die wysgere en redenaars, die manne wat kan praat, bymekaargekom het.

En die hart van sy boodskap is dit. God: “roep alle mense oral op om hulle te bekeer.” Trouens, in die Engels lui die vertaling só. God: “commands all people everywhere to repent.” (ESV).

Dit is in ‘n neutedop die boodskap wat die Here ook vandag vir ons het.

Innerlik suiwer en uiterlik onberispelik – Filippense 1:3-11

Written by Chris van Wyk on 06/05/2018. Posted in Chris van Wyk. No Comments on Innerlik suiwer en uiterlik onberispelik – Filippense 1:3-11

Daar is iets aan ‘n selfoon wat jou laat dink dat jy belangrik is. Met ‘n paar “missed calls”, ‘n klomp onoopgemaakte e-posse en talle “notifications” op Facebook, Instagram en Twitter, kry ons die idee: “Iemand soek my. Iemand wil my aandag hê. Iemand het my nodig.”

Dit is asof die geluid van ‘n nuwe boodskap ons komplimenteer. Iets is aan die gebeur, en jy moet daarvan weet. Selfs al sit jy in ‘n restaurant saam met ‘n klomp ander mense, dan is die selfoon aan. Jy kan dit nie mis nie. Jy mag daardie boodskap nie mis nie.

Dit is asof ons dink dat ons al hoe meer saak maak, hoe meer boodskappe ons kry. En die ongelooflik gesofistikeerde tegnologie versterk daardie idee. Jy is belangrik. Jy is net een klik weg van “My documents”, “My calendar”, “My Favorites”, “My music”, en “My pictures”.

Ons lewe in “Meworld”, sê die antropoloë. Die tegnologie gee ons “flattered selves” (Thomas de Zengotita). Ons word gepamperlang. Ons word gevlei. Ons word verheerlik. Ons word heuning om die mond gesmeer. Ons lewe in ons eie geskepte wêreld waarin ons nommer een is. Die media wat ons verslind – boodskappe, nuus, advertensies, series, musiek – laat ons dink dat alles om ons draai. Dat “streaming” net vir ons geskep is. Dat ons die sentrum van ons wêreld is.

Daarom dat ons só baie “selfies” neem. Want ons verewig daardie belangrike momente waarin “ons” die sentrum is. Die een wat die “selfie” neem, is onwillekeurig die sentrum van die foto. Jy kan dit nie anders neem nie!

Die probleem van hierdie “flattered self” is dat ons geleidelik ons “self” verloor in dié tegnologiese “Matrix”-wêreld, dat ons vergeet dat hierdie nie regtig “ons wêreld” is nie. Dat ons nie regtig die sentrum van alle bestaan is nie. Dat die wêreld nie om ons draai nie.

Ons lewe mos nie onafhanklik van ander nie. Trouens, ons lewe in Iemand andersse wêreld. God se wêreld.

En daar is eintlik ‘n groot stuk troos in dié wete. Dat dit God se wêreld is. Dat Hy die begin is van die proses om tuis te kom in hierdie wêreld. Om by God self tuis te kom en in sy teenwoordigheid ons self te vind.

Maar dit beteken ook dat ons rekening moet hou daarmee dat dit God se wêreld. Dat Hy van ons verantwoording kan vra. Dat ons nie kan leef in God se wêreld asof Hy nie bestaan nie. Asof die wêreld net om ons draai nie.

HIER VOLG DIE HELE EREDIENS

Bly wag op die Vader se belofte – Hemelvaart 2018

Written by Chris van Wyk on 10/05/2018. Posted in Chris van Wyk, Pinkster 2018. No Comments on Bly wag op die Vader se belofte – Hemelvaart 2018

A typical rural Karoo scene in South Africa – a water pumping windmill with a leaking dam. Monochrome

In drie jaar se bediening het Jesus nooit een keer die woord “wag” gebruik nie. Nie een keer nie. Elkeen wat na Hom toe gekom het, is onmiddellik gehelp. Die melaatses. Die blindes. Die verlamdes. Die gebreklikes. Die besetenes. Jesus was die God wat naby gekom het. Hy was Immanuel. God met ons[1].

Daar is wel ‘n gelykenis wat Jesus oor die wederkoms vertel waarin Hy ons waarsku om op die regte manier te “wag” daarvoor (Luk 12). Maar, Jesus sê nooit vir enigiemand tydens sy aardse bediening dat hulle moet wag voor Hy hulle versoeke beantwoord nie. Selfs in sy gesprek met die Siro-Fenisiese vrou oortuig sy Hom met ‘n paar woorde om haar dogter van die bose gees te verlos (Mark 7).[2]

Dit dra die boodskap aan ons almal dat Jesus die tyd van God se genade ingelei het. Dat Hy God se beloftes kom vervul het. Dat in Hom al God se beloftes ja en amen is, soos Paulus ‘n tyd hierna aan die Korintiërs sou skryf (2 Kor 1:20). Dat jy op Hom kan staatmaak om met oorgawe sy beloftes waar te maak.

Daar is egter twee keer, waarvan ek weet, wat Jesus getalm het om iets te doen. Die een keer wat Hy getalm het, was met sy besoek aan die Loofhuttefees (Joh 7) en die tweede keer met Lasarus se siekte (Joh 11). En daar was baie goeie redes daarvoor.

Droogte – 2 Kronieke 7:11-16

Written by Chris van Wyk on 13/05/2018. Posted in Chris van Wyk, Pinkster 2018. No Comments on Droogte – 2 Kronieke 7:11-16

Dit is heerlik om hierdie belofte van God te hoor: “As … my volk, oor wie my Naam uitgeroep is, hulle verootmoedig en bid en my aangesig soek en hulle bekeer van hul verkeerde weë, dan sal Ék uit die hemel hoor en hulle sonde vergewe en hulle land genees.”

Dit is een van die wonderlike beloftes van die Here in die Woord. Hy sal hoor, Hy sal vergewe, Hy sal genees. En waar die probleem droogte is, sal Hy reën gee. Waar dit verwoesting is deur sprinkane, sal Hy vrugbaarheid verseker. Waar dit allerhande pestilensies is wat ons tref, sal Hy genesend optree.

God belowe dat Hy sal voorsien.

Die Nederlandse Geloofsbelydenis bely oor God se voorsienigheid: “dat die goeie God, nadat Hy alle dinge geskep het, dit nie laat vaar of aan die toeval of geluk oorgegee het nie maar dit volgens sy heilige wil so bestuur en regeer dat in hierdie wêreld niks sonder sy beskikking gebeur nie.”(artikel 13 – vgl Joh 5:17).

Dit is God se belofte aan ons. Dit is wat ons van God kan glo. Dit was ons van God moet glo. Dat Hy voorsien. Dat Hy sy beloftes hou. Dat Hy hoor, vergewe en genees.

Dit beteken, sê die NGB, dat: “niks per toeval oor ons kan kom nie, maar alles deur die beskikking van ons hemelse Vader oor ons kom. Hy waak oor ons met vaderlike sorg en heers so oor alle skepsels dat sonder die wil van ons Vader nie een haar van ons kop – hulle is almal getel – en ook nie een mossie op die aarde kan val nie (Matt. 10:29-30).”

Dit is ‘n onuitspreeklike troos vir ons. ‘n Belofte waarop ons onsself kan verlaat, soos die NGB sê: “omdat ons weet dat Hy die duiwel en ons vyande in toom hou, sodat hulle ons sonder sy toelating en wil geen skade kan aandoen nie.”

As dít is hoe God in die Bybel geteken word, en ons geloofsbelydenisse dit vir ons onderstreep, hoekom het ons dan droogte? In die woorde van ons Pinkstertema: “Wanneer kom die reën?”

En dit gaan nie net oor die droogte nie. Dit gaan ook oor daardie tender. Dit gaan ook oor daardie hofbevel. Dit gaan ook oor jou swaarkry weens ander se nalatigheid. Dit gaan ook oor dié dinge wat nie uitwerk soos jy dit graag wil hê nie. Al stort jy jou hart in jou gebede voor die Here uit. Waarom gryp die Here nie in nie?

Translated to English.docx