Vignesh, ‘n Indiese rekenaarspesialis, besing die voordele van luiheid op sy blog, Things I like to share. Luiheid, sê hy, het ‘n besondere bydrae om te maak:

• Tyd: Wanneer jy lui is, spandeer jy groot hoeveelhede tyd op ‘n baie gemaklike manier. Jy hoef nie gedurig te beplan hoe om jou tyd om te kry, soos hardwerkende mense moet doen nie. Lui mense mors ook nie tyd nie, want hulle is altyd besig om tyd te spaar.
• Uiters lae stresvlakke: Mens kry nie stres wanneer jy lui is nie, want jy is te lui om te stres. Wanneer ander verteer word deur spanning oor alles wat gedoen moet word, is die luies altyd koel, kalm en vol selfvertroue.
• Goeie burgers: Lui mense maak altyd goeie burgers van die samelewing, want hulle is te lui om ‘n las vir ander te wees. Aangesien hulle selfs te lui is om hulleself te pla, is hulle nooit ‘n steurnis vir ander nie. Terrorisme, sê Vignesh, kan vernietig word met die wapen van luiheid. Hoe meer ons luiheid bevorder, hoe meer bekamp ons terrorisme.
• Geduld: Lui mense is meesters van die deug van geduld. Hulle jaag nooit nie, en daarom jaag hulle ook nooit aan nie. Hulle het die vermoë om tot op die laaste oomblik te wag, en hulle kan selfs tot lank ná die laaste oomblik wag, indien die omstandighede dit noodsaak.

Agas – koning van Juda  – was voor die grootste uitdaging van sy lewe.  Die Arameërs (Sirië) onder leiding van Resin het uit Damaskus teen hom opgetrek en wou hom en sy volk uitwis.  Hy het te vore al onder hulle gely en was deeglik bewus van die implikasies soos 2 Kronieke 28 vertel.  Ook die Israeliete (soms Efraim genoem na aanleiding van een van die seuns van Josef) – wat ook hulle bloedfamilie was, die 10 sogenaamde noordelike stamme – onder leiding van Peka het saamgespan met die Arameërs en teen hulle opgetrek.

Die reaksie van Agas en sy volk op die naderende krisis was doodnatuurlik – Agas en sy volk het baie bang geword.  “Hulle het gebewe soos die bome van die bos bewe in die wind!” (vers 2).

En hulle het begin planne maak.  Agas wou ’n bondgenootskap sluit met Assirië, sodat die twee volke ten noorde van hom in ’n soort knyptang vasgevang kon word.

Eintlik heel vernuftig … behalwe dat God nie in ag geneem is nie.

Toe die Joodse psigiater Victor Frankl deur die Nazi’s gearresteer en in Auschwitz, die bekende doodskamp, geplaas is, het hy alles verloor: eiendom, familie, en besittings.

Aangekom in Auschwitz forseer die Nazi’s boonop die gevangenes om hulle klere af te staan. Só het Victor ook ‘n manuskrip verloor van ‘n boek oor die sin van die lewe waaraan hy vir jare gewerk het. Die manuskrip was vasgewerk in die binnekant van sy jas.

“Ek moes my klere oorhandig, en het in ruil die vodde gekry van iemand wat reeds na die gaskamer gestuur is,” vertel Frankl. “Nou het dit gelyk of niks en niemand my gaan oorleef nie – nie ‘n werklike kind of selfs my geesteskind, my boek, nie. Ek het gewonder of my lewe nog enige sin het.”

In die sak van sy nuwe, verflenterde jas, was daar egter ook ‘n “manuskrip“. Eintlik slegs ‘n enkele bladsy, uitgeskeur uit ‘n gebedsboekie, met die Joodse gebed “Shema Yisrael” daarop: “Hoor, Israel! Die Here is ons God, Hy is die enigste Here. Daarom moet jy die Here jou God liefhê met hart en siel, met al jou krag.” (Deut 6)

“Hierdie bladsy was nie toevallig in my nuwe jas se sak nie. Ek het geweet waarom ek lewe. Dit was ‘n uitdaging om my verlore manuskrip elke dag uit te leef, sodat dit nie langer bloot woorde op papier sou wees nie.”

In sy latere boek. Man’s Search for Meaning, skryf Frankl: “Daar is niks in die wêreld wat mens so effektief help om selfs die slegste denkbare omstandighede te oorleef as dié wete dat daar sin in jou lewe is nie…. Hy wat ‘n doel het om voor te lewe, kan omtrent enige ellende verduur.”

Hier volg nou die hele erediens:

Twee sentrale perspektiewe uit Matteus 2:13-23 gee my hoop vandag en vir 2014:

1. Die eerste is die insig dat “die beslissende dinge wat God doen, nie altyd duidelik is in die morsige oomblik waar die swaard uitgepluk en die bloed van kinders vloei nie, soos dit hier van die kindermoord deur Herodes vertel word” (dankie Danie Mouton!). 

Herodes slaag nie in sy bose planne nie. Die Kind wat hy wou bykom, word deur God beskerm, nogal in vervulling van die profetiese belofte in Hosea 11, om die verlossende werk wat Jesus in Israel sou doen, te verseker.

Soos daar in die tagtigerjare gebedskettings deur gelowiges regdeur ons land gevorm is om die dreigende burgeroorlog te beëindig, dink ek dit is waarskynlik op die oomblik weer nodig dat ons in gebed verenig om die Here te vra om ’n einde aan die grootskaalse korrupsie en misdaad in ons land te maak en dit moontlik te maak vir ons om regtig ’n verandering te bring regdeur ons samelewing deur onderwys en gesondheid en ander basiese dienste, terwyl ons van die werklikheid van God se teenwoordigheid getuig.

Sulke gebed sal dan ook altyd van ons vra dat ons bereid moet wees om deel van die antwoord daarop te wees. Daarvoor moet ons ons in die nuwe jaar gee – soos Jesaja 62:6-12 (RCL teks) ons op Kersdag herinner het. Ons is die wagte op die mure wat moet bid totdat die Here verlossing bring vir ons land en vir hierdie wêreld.

2. Die tweede is die interessante feit dat Matteus Jesus in dié teks die NASARENER noem. 

Wat Matteus hier doen met die woord Nasarener, is waarskynlik om iets oor Jesus te sê aan die hand van ‘n woordspeling tussen die dorpie NASARET waar hulle gaan woon het, en die Hebreeuse woord NESER wat loot of takkie beteken. In Jes 11:1 word die woord neser gebruik in ‘n Messiaanse betekenis: “’n Takkie sal uitspruit uit die stomp van Isai, ‘n loot uit sy wortels sal vrugte dra …” En daarby word gevoeg: “Die Gees van die Here sal op hom rus …”. In die NT word die vervulling hiervan direk op Jesus betrek (vgl ook Jes 53:2).

Die term “Nasarener” het hier dus waarskynlik die dubbele betekenis dat dit ironies op Nasaret sinspeel – ‘n plek waarvan niemand iets goed verwag het nie – en op ‘n dieper vlak sinspeel op die Messias, die takkie van Isai, dié Een op wie die Gees van die Here sal rus, wat verandering bring vanaf ’n plek waar niemand dit verwag nie, en wat die Verlosser van die wêreld is.

Matteus sê vir ons deur hierdie identifikasie van Jesus as Nasarener, dat hierdie God in beheer is van die geskiedenis, selfs op en vanaf die plekke waar jy dit die minste verwag. Hy is besig om sy koningskap te vestig deur die werk van Jesus Christus op aarde – selfs al is dit verskuil en onder die radar. Dit kan julle glo. Daarop kan julle staatmaak.

God word nooit onkant gevang nie – nie deur Herodes nie, nie deur gewaande onbenulligheid nie. God is besig om die wêreld onafwendbaar te lei na die heerlike bestemming van vir die kinders van God weggelê is. Daarin kan en sal ek en jy deel, maak nie saak in watter krisisse ons of ons mense ons ook al in bevind nie.

Dit is ’n perspektief wat my baie hoop gee vir ons gemeente en vir ons kerk, veral in die lig van die idee wat sommige mense het dat ons invloed gekrimp het en daar min hoop is dat ons kerk nog ’n verskil kan maak in hierdie land van ons.

Wat beteken dat Jesus ook nou in jou lewe aan die werk is, ook in ons gemeente, ook in ons kerk. Die Nasarener is die Messias. En deur ons, deur ons gebede, deur ons getuienis, deur ons gemeenskapsbetrokkenheid, kan Hy die land verander, sál Hy trouens die land verander.

Daarvoor kan ons onsself in 2014 gee.

Hier volg nou die hele teks van my erediens vandag:

Ek het gedink om dié jaar af te sluit deur na te dink oor ons wense.  Wense is só ’n lekker onderwerp.

Hulle maak selfs flieks oor wense.  A Wonderful life, in die 1940’s, het so tong in die kies gehandel oor ’n man wat gewens het – “I wish I wasn’t born.”  Toe word die wens bewaarheid!

Dit is soos die ander verhaal van die drie manne wat op ’n verlate eiland gestrand was.  Soos die dae gevorder het, het hulle al meer gedroom oor hoe dit weer sal wees om terug by die huis te wees – met hulle familie en vriende en om weer die goed waarvoor hulle so lief is, te sien.

Een dag het een van die manne ’n bottel gekry met ’n “genie” daarin.  Hy het die bottel oopgemaak en die genie het aangekondig dat elkeen van hulle ’n wens sou hê.

• Een van die manne sê:  “Ek wens ek is weer terug saam met my vrou en kinders.”  DOEF – weg is hy.
• Die tweede man kon nie sy oë glo nie en het, so vinnig as wat hy kon, die volgende gesê:  “Ek wens ek is terug by my verloofde.”  DOEF – weg is hy.
• Die derde man het alleen op die strand bly staan.  Hy het hardop gedink:  “Sjoe, maar dis regtig alleen so sonder die ander twee.  Ek wens hulle is weer terug by my …”   DOEF … En raai wie’s toe weer terug?!

Ek het ook die wonderlike komedie, “For Roseanna” (ook bekend as “Roseanna’s Grave”), geniet wat gehandel het oor Roseanna se wens om in die dorp begrawe te word langs haar dogter.  Die probleem was egter dat daar nog net plek vir drie grafte in die begraafplaas oor was … Haar man Marcello begin dan om hemel en aarde te beweeg om dié wens te probeer bewaarheid.  Dit sluit in dat hy ‘n ou sterwende man aan die lewe probeer hou, dat hy selfmoord probeer voorkom, dat hy mense keer om te rook of te veel te drink, dat hy selfs iemand wat in ‘n motorongeluk ‘n entjie daarvandaan dood is, gaan wegsteek in sy huis en eindelose probleme veroorsaak vir almal betrokke … sodat die grafte beskikbaar kan bly vir sy geliefde Roseanna.  Hy nader selfs sy vrou se jeugliefde, Capestro, wat grond besit waarheen die begraafplaas kan uitbrei … gaan kyk maar die fliek om te sien hoe dit eindig.

God neem ons wense ernstig op

Daar is egter ‘n dieper kant van ons wense.

• God neem ons wense ernstig op as ons in Psalm 21:3 lees:  “Die wens van sy hart het U vervul. Wat hy gevra het, het U hom nie geweier nie.”
• Daarom kom God ook eenmaal na Salomo en gee hom ’n wens:  “Wat wil jy hê moet Ek vir jou gee?”
• En Psalm 37:5 sê: “Vind jou vreugde in die Here, en Hy sal jou gee wat jou hart begeer.”

Hoekom neem God dit só ernstig op?

Paul Tillich het iewers gesê:  “Whatever our ultimate concern is, that is our God.” God is daarvan bewus dat in ‘n sekere sin ons wense ons God is, dat ons hart en ons wese ten diepste aan ons strewes en ons fokusse verbind is.

Filippense 3:3-14

Kom ons lees wat Paulus daaroor geskrywe het in Filippense 3:3-14 …

Hier volg die hele erediens: