Lees Filippense 3:12 – 14

Paulus het verstommend baie bereik in die ongeveer twintig jaar waarin hy as apostel opgetree het.  Die kerke wat hy geplant het en die briewe wat hy geskryf het, het ‘n vormende invloed op die Westerse kultuur gehad.  ‘n Deel van Paulus se vermoë om so baie te bereik, word in Filippense 3:13 gegee waar hy sê:  “Maar een ding doen ek …”  In Handelinge en in Paulus se briewe lees ons dat Paulus geleef het in werklike omstandighede en werklike keuses moes maak.  Hy moes, soos elkeen van ons, besluit wat om te doen en wat om nie te doen nie.  Hy het duidelik wyse keuses gemaak.   Hy het aan werklik belangrike sake aandag gegee.   Sy prioriteite het begin by “… hierdie een ding doen ek …”  Sonder ‘n enkele, bepalende prioriteit kan daar geen sinvolle prioriteite vir ‘n lewe gestel word nie.  Die lewe is te kompleks om met lang lyste prioriteite te lewe.  Paulus het geweet van een sentrale ding wat sy lewe bepaal het, en sy prioriteite het uit hierdie sentrale fokus gegroei.  Prioriteite help ons om ja en nee te sê vir dinge wat belangrik of onbelangrik is.  Maar meer nog, ‘n omvattende prioriteit herdefinieer hoe ons ja sê en hoe ons lewe om hierdie ja ‘n werklikheid te maak.

Lees Jeremia 9:23 – 24

In die gelese gedeelte word ons aangemoedig om ons lewe te evalueer en ons prioriteite te herrangskik.  Die belangrikste fokus moet wees om die Here te ken en te verstaan en te dien.  As jy dit doen, dan sal jy in staat wees om dit wat werklik belangrik is, te kies en nie toe te laat dat die druk van die lewe jou fokus en jou keuses bepaal nie.

Lees Lukas 12:16-21

Daar is meer te doen as waartoe ons in staat is – wat betref ons tyd, ons geld en ons energie.  Ons moet dus kies.  En in ons keuses word ons prioriteite duidelik.  Jesus vertel ‘n storie van ‘n man wie se belangrikste prioriteite hyself en sy besittings was.  Hiermee waarsku Jesus nie net teen die gevaar van hebsug of geldgierigheid nie.  Hy wys veral op die futiliteit van prioriteite wat nie ooreenstem met God se wil vir jou lewe nie.  Die man in die gelykenis se prioriteite is duidelik – persoonlike rykdom en ‘n toekoms waarin hy goed versorg sal wees – dinge wat ‘n finansiële konsultant instemmend sal laat knik.  Maar hierdie ryk dwaas, soos die gelykenis hom noem,  begin met die verkeerde motiewe en slaag nie daarin om een van hierdie doelwitte te verwesenlik nie.  Hy is dood voordat hy sy besigheid kon uitbrei of sy aftrede kon geniet.  Jesus maak dan hierdie gelykenis van toepassing op almal wie se prioriteite openbaar dat hulle harte by hulle eie belang in plaas van by God gelê het.  Ons lewe behoort God te verheerlik en nie op onsself gerig te wees nie.  Ons sou dus kon vra of ons belangrikste prioriteite tot die erkenning van God sal lei.  Indien wel, dan sal ons ryk in God se oë wees.  Dink oor jou eie prioriteite na.  Is dit in ooreenstemming met God se wil?  Of is dit op jou eie ambisie en besittings gerig?

Lees Openbaring 8:1

Net soos God die Vader Homself die Alfa en die Omega (die eerste en die laaste letters van die Griekse alfabet) noem, netso noem Jesus Christus Homself in Openbaring 22:13 die Alfa en die Omega.  Daar is niks wat God Drie-enig voorafgaan nie, en niks wat op Hom volg nie.  Hy is die Skepper van materie en energie, en ruimte en tyd.  Hy is die grondliggende realiteit en alles is van Hom afgelei.  As die grondliggende werklikheid in ‘n tydlose Persoon beliggaam is, dan is die hoogste goed vir die mens om hierdie Persoon te ken en deur hom geken te word.  In die Bybel word dit duidelik dat Jesus as die Seun van God, dit vir ons moontlik gemaak het om in ‘n egte verhouding met die Vader te kom.  Matteus 16:26 lui:  “Wat sal dit ‘n mens help as hy die hele wêreld as wins verkry maar sy lewe verloor …”  ‘n Mens kan baie wen, maar terselfdertyd alles verloor.  Ons hoogste prioriteit moet wees om ons lewe, ons alles, te gee aan die Een wat die mens gemaak het.

Lees 1 Timoteus 4:15-16

Wat ons doen, sal altyd ‘n baie groter impak hê as wat ons sê.  Mense kan 90% van wat jy doen vergeet, maar hulle sal nooit jou lewe vergeet nie.  Dit beteken nie dat ons perfek moet wees nie.  Dit beteken wél dat ons modelle sal wees van groei, van mense wat vorder in hul geloof.  Kyk weer na vers 15.

Lees 1 Samuel 12:1-4

Elkeen van ons besluit self waarvoor ons onthou wil word, wat ons nalatenskap gaan wees.  Kyk in v 3 wat vir Samuel belangrik was.  Samuel se integriteit het elke aspek van sy lewe deursuur.  Dit het bepaal hoe hy sy besittings hanteer het, besigheid gedoen het en hoe hy diegene wat swakker as hy was, behandel het.  Hy was verantwoordbaar teenoor die mense wat hy gelei het.

Samuel se voorbeeld roep ons elkeen om dieselfde hoë standaard van integriteit te handhaaf.  Of jy nou ‘n multi-miljoen randse maatskappy of ‘n tweejarige kind lei, laat jou persoonlike verbintenis aan integriteit elke dag sigbaar wees.