Die Krag van die Opstanding – Efesiërs 1:17-20

Inleiding

Die opstanding van Jesus verander alles. Die hele Christelike geloof is gebaseer op die feit dat Jesus uit die dood opgestaan het. As ons dit nie glo nie, het ons geloof geen krag nie en verskil dit geensins van enige ander kultus of godsdienste wat beelde aanbid nie.

Wat is anders na die opstanding van Jesus? God het sy beloftes van die Ou Testament en die Verbond vervul toe Hy Jesus uit die dood opgewek het. Ons geloof is nou gebaseer op hoe God Homself in die opstanding van Christus openbaar het – Hy vervul sy beloftes dat Hy die Messias, die Verlosser sal stuur om versoening tussen God en mens te bewerkstellig. Hiermee is die vleesgeworde Christus se werk voltooi en vaar Hy kort daarna op na die hemel.

Wat is nou anders vir die mens? Hoe verander dit my lewe? Vir die gelowiges kom daar ‘n nuwe bedeling, veral ook na die uitstorting van die Heilige Gees op Pinksterdag. Die Opstanding en Pinskter is eintlik ‘n twee-ledige moment in God se verlossingsplan wat nie losgemaak kan word van mekaar nie, want vanaf die uitstorting van die Gees werk God in elke gelowige met dieselfde krag waarmee Hy Jesus uit die dood opgewek het. Paulus se bekering en die totale lewensverandering wat in hom plaasvind op pad na Damaskus is ‘n lewende voorbeeld.

Continue Reading

Immanuel, God is by ons.

God is wie Hy is, daarom is ek wie ek is

Skriflesing: Daniël 3:1; 8-30
AGTERGROND
Vandag is die eerste Sondag van Advent. Ons gaan tot einde Desember praat oor hoop. Wat gee vir ons hoop? Vandag kyk ons na die vraag: Waar begin hoop?

INLEIDING
Die engel sê vir Maria, noem die kindjie Immanuel, want God is met ons. Is God met ons?
Ongelowiges se maklike antwoord is nee, God is nie by ons nie.
Baie gelowiges se maklike antwoord is nee, God is nie by ons nie, want kyk al die ellende en geweld in die wêreld.

WAAR IS GOD?
Met Kersfees vra mense weer: Waar is God? Die sprokiesverhaal van die geboorte van Jesus wat ek as kind geglo het, het saam met die harde werklikheid van die lewe verdwyn.
Die rede waarom ons hierdie soort vraee vra, is omdat ons vir onsself ‘n lewe skep waarin ons vasgevang geraak, ‘n lewe van self-verheerliking en self-onderhouding sodat ons nie meer glo dat God by ons is nie. Ons baseer nie meer ons lewe op die paradys-lewe waarvoor God die mensdom geskep het nie; ons baseer ons lewe op die lewe buite die paradys [Genesis 3] asof dit die enigste werklikheid is.
Die geboorte van Jesus herinner ons aan die paradys-lewe waarvoor God ons geskep het, ‘n lewe waar daar volkome harmonie met God en ons medemens is, ‘n lewe waar ons nooit sou sterf nie [Genesis 3:22].

GOD IS IN DIE VUUROOND
In Daniël 3:25 sê Nebukadneser “Ons sien dan vier manne vry en ongedeerd rondbeweeg in die vuur, en die vierde lyk soos ‘n hemelwese!”. God het nie agtergebly in die tuin van Eden, toe Adam en Eva daar moes uitgaan nie, Hy het saam met hulle gegaan.
God is saam met die drie manne in die vuuroond, so herkenbaar dat selfs Nebukadneser hom herken as ‘n hemelwese. Ons maak onsself dikwels wys dat God nie in die ‘vuuroonde’ van die lewe by ons is nie, want ons verwag Hom nie daar nie. Hier leer ons dat God juis in die vuuroonde van die lewe met ons is.
Meer nog, Nebukadneser roep die drie manne uit die vuuroond en daar kom hulle aangestap na hom toe.

DAAR IS GEEN ANDER GOD WAT SO RED NIE
Uit dit wat voor Nebukadneser se oë afspeel begin hy getuig oor die almag van die God van Gananja, Misael en Asarja en van hulle geloof.
God is wie Hy is, …
God openbaar Homself aan die ongelwige koning van Babilon op so ‘n oortuigende manier dat Nebukadneser nie anders kan as om in ‘geloofstaal’ oor God te praat nie.
Ons hoef nie mense te oortuig wie God is nie, Hy openbaar Homself. Ons kan net met die geloof van Gananja, Misael en Asarja in die geloof leef.
… daarom is ek wie ek is.
Hierdie drie manne het op God vertrou [v28], selfs al red Hy hulle nie uit die brandende vuuroond nie [v18]. Hoewel hulle in ‘n vreemde land was en deur Nebukadneser geïndoktrineer was, het hulle nie hulle identiteit vergeet nie, want hulle name het hulle herinner dat God met hulle is:
Hananja se naam beteken: God is genadig.
Misael se naam beteken: Wie is soos God?
Asarja se naam beteken: God bewaar jou.
Aangesien hulle onthou het dat God hulle geskep het vir die lewe binne-in die paradys, het hulle daaraan vasgehou, selfs toe hulle voor die deur van die vuuroond gestaan het. Die mens-gemaakte lewe wat Nebukadneser op hulle wou afdwing, was nie sterker as hulle verhouding met God nie – die lewe binne die paradys.

HEMEL OP AARDE
In Matteus 6:13 leer Jesus ons bid: “Laat u wil ook op die aarde geskied, net soos in die hemel”. Met die geboorte van Jesus, maak God dit hemel op aarde. Dit word hemel op aarde waar God se Naam geheilig word, waar sy Koningskap bely word en waar sy wil eerbiedig word – of dit nou in die vuuroond is en of dit in die paradys is. Vir Hananja, Misael en Asarja was dit hemel op aarde binne-in die vuuroond.
Vir ons wat glo gaan dit nie oor waar ons is nie, maar of ons God toelaat en innooi om met ons te wees.
God wil juis op plekke wees waar niemand Hom verwag nie, want Hy kan die mees onwaarskynlike plek op aarde in hemel verander.

IMMANUEL, GOD IS BY ONS
As gelowiges met dieselfde oortuiging leef as hierdie drie manne, sal God homself aan die ongelowige wêreld openbaar, soos net Hy Homself kan openbaar. Dink net wat kan gebeur as elkeen wat die Naam van Jesus bely, vandag in SA sal sê: “Ons God vir wie ons dien het die mag om ons te red uit enige ‘vuuroond’ wat mag bestaan. Selfs al doen Hy dit nie, sal ons Hom nog steeds dien” [Daniël 3:17-18].
Hananja, Misael en Asarja het geglo, omdat hulle vantevore reeds ontdek het God is met hulle. Elkeen van ons het ook sulke ervaringe.
Dink net wat sal in ons land gebeur as gelowiges tydens hierdie Kersgety begin vertel dat God by hulle is, selfs ook in die ‘vuuroonde’ van die lewe.

WAAR IS JY?
Hou jy jouself meer besig met die vuuroonde in jou lewe, of is jy meer besig met God wat saam met jou in die vuuroond is? Daniël 3 leer ons dat die warmste vuuroond ‘n plek kan wees waar jy ongedeerd kan lewe [v25]. Die vuur sal jou niks doen nie, jou hare sal nie eers skroei nie, jou klere sal nie brand nie, jy sal nie eers na vuur ruik nie.
Dit gee ons hoop.
AMEN

Continue Reading

GOD STAAN VOOR JOU: NUMERI 22:1-35

‘n VERHAAL VAN GOD SE SORG wanneer ons op gevaarlike plekke beweeg – simbool: donkie

INLEIDING
Hierdie verhaal het baie uiteenlopende karakters. Koning Balak van Moab en die Moabiete aanbid die god Baal-Peor. Bileam is ‘n waarsêer wat in die land Ammau, Mesopotamië gewoon het, iemand wat enige G[g]oddelike wese sal aanroep ter wille van professionele sukses. Israel is op pad uit Egipte na die land wat God aan hulle beloof het en het nou in die land Moab aangekom. Dan lees ons ook van twee uitsonderlike karakters in hierdie verhaal, naamlik, die Engel van die Here en van Bileam se donkie.
Elkeen van hierdie persone in die verhaal, Balak, Bileam en Israel het op ‘n onvergeetlike manier ontdek dat God voor hulle staan. As God dit persoonlik vir Bileam sê, verstaan ons almal ook beter wat dit beteken dat God voor ons staan. Hy sê vir Bileam “Ek het jou kom voorstaan, want Ek sien jy is op ‘n gevaarlike pad” [Numeri 22:32].
Ons kan onsself in die posisie van enigeen van hierdie persone plaas, en ons sal vind hoe die Here met ons praat. Vir elkeen van hierdie persone was daar ‘n ander rede waarom God voor hulle kom staan het.

BALAK
Balak wil die Israeliete vervloek, omdat hy bang is dat hulle sy land sal inneem. Uit vrees laat roep hy vir Bileam, die bekende waarsêer. Hy probeer sy invloed gebruik om dit vir Bileam so aantreklik as moontlik te maak om na sy land Moab te kom en die Israeliete te vervloek.
God staan egter voor hom, sodat dit nie kan gebeur nie. Geen poging om Bileam te oorreed om Israel te vervloek, slaag nie. God staan nie net voor Balak om hom te keer om Israel te vervloek nie, maar ook om homself te beskerm, want Israel is deur God geseën, en daarom sal Balak ‘n vloek oor homself bring as hy vir Israel vervloek. Sonder dat hy dus bewus is van die gevaarlike pad waarop hy hom begewe, beskerm God vir Balak.

BILEAM
God staan voor Bileam op ‘n baie aangrypende manier. Hy beskerm hom ook van dieselfde gevaarlike pad deur hom te verhoed om Israel te vervloek. Daar is natuurlik ook ander redes waarom Bileam op ‘n gevaarlike pad is.
As waarsêer, is Bileam bereid om enige bo-natuurlike en G[g]oddelike mag te gebruik om suksesvol te wees in sy uitsprake. Sover ons weet, was hy bewus van JHWH, die God van Israel. Bileam het in Mesopotamië gewoon. Hy was wel deeglik bewus van die magtige dade van die God van Israel, daarom raadpleeg hy eers vir God voordat hy besluit om saam met Balak se boodskappers te gaan. Wanneer God dan aan Bileam verskyn met die duidelike opdrag om nie saam met die boodskappers van Balak te gaan nie, was hy gehoorsaam, omdat God vir hom gesê het, hy mag nie vir Israel vervloek nie, want God het hulle geseën.
So is God besig om voor Bileam te staan, om hom te beskerm van ’n gevaarlike pad.
Dan kom die tweede groep boodskappers van Balak af en Bileam raadpleeg weer die Here voor hy hulle die volgende dag antwoord. Hierdie keer sê die Here hy kan saamgaan, maar hy mag net sê wat Hy hom beveel, maar omdat die Here onrustig is oor Bileam, gaan staan die Engel van die Here [God self, in die gedaante van ‘n engel] voor Bileam om hom te waarsku dat hy op ‘n gevaarlike pad is [v32].
Bileam het teen die tyd die stem van die Here geken, maar nog nie die gedaante van die Here, in die vorm van ‘n engel met ‘n swaard in die hand, herken nie.
Dan gebeur die verrassende, die donkie sien die Engel raak en wend drie pogings aan om Bileam bewus te maak van die Engel voor hulle, maar steeds sien hy niks raak nie. Eers toe die donkie met hom begin praat, besef Bileam hier is iets buitengewoon aan die gebeur. Eers toe maak die Here Bileam se oe oop, sodat hy die Engel van die Here kan sien. Dan se die Here vir Bileam: “Ek het jou kom voorstaan, want Ek sien jy is op ‘n gevaarlike pad” [Numeri 22:32]. Die donkie het dit gesien en drie keer uitgedraai, maar jy wou nie raaksien dat jy op ‘n gevaarlike pad is nie.
Na hierdie persoonlike ontmoeting met die Engel van God is Bileam in die bevoorregte posisie om nie net die stem van die Here te hoor nie, maar ook vir God in die gedaante van ‘n engel te sien. In hoofstukke 23 en 24 lees ons hoe Bileam vier keer openbarings van God uitspreek en Israel seën in plaas van om hulle te vervloek. Die waarsêer word toe ‘n profeet van God self.
Hierdie ondervinding sou Bileam se werk as waarsêer in die toekoms geheel en al verander.

ISRAEL
Hoewel ons niks lees van Israel nie, moes hulle bewus gewees het van die optrede van Bileam en dat die donkie met hom gepraat het. Israel sou ook weer op ‘n nuwe manier verstaan het hoe God voor hulle staan, selfs al is hulle totaal onbewus van alles wat God tussen Balak en Bileam laat plaasvind het. Hulle sou weer eens besef hoe God vir hulle sorg, selfs al is hulle nie bewus hoe gevaarlik die pad na die beloofde land is nie.

EK EN JY
Waar beweeg jy? Op watter paaie begewe jy jouself?
Wat gebeur in jou lewe wat maak dat dinge nie uitwerk nie? Gebeur ongewone dinge soos Bileam se donkie wat begin praat?
Wat is God besig om vir jou te sê?

GOD
Hy het ook die mees ongewone ding gedoen deur sy Seun aan die kruis te laat sterf, sodat ek en jy Sy stem kan hoor, veel meer as Bileam se donkie wat gepraat het.

Keer terug van die gevaarlike pad waarop jy is.

AMEN

Continue Reading

Glo jy God is? Skriflesing: Genesis 22:1-19

Inleiding: Is God moedswillig?
Is God moedswillig as Hy Abraham beveel om sy seun, Isak te gaan offer?
Die vraag is: Wat toets God?
Maak God ons lewensomstandighede moeilik net om die lewe vir ons onaangenaam te maak of om ons geloof te toets?
Maak God Abraham se lewe raaiselagtig, sodat hy moet wonder wat is God se volgende skuif op die skaakbord van die lewe?
Is geloof ons poging om God te oortuig dat die spel van die lewe in ons guns behoort te eindig?
Dit is die vraag waaroor ons vanoggend in diepte wil kyk.

Wanneer beproef God vir Abraham?
Hierdie beproewing kom nadat God verskeie kere aan Abraham verskyn het. Genesis 12:1-3, 7; 15:1-2, 5-6; 17:1-16; 18:1-33 en nou in 22:1-19. Eers nadat God homself baie duidelik aan Abraham openbaar het en sy beloftes vervul het, stel God hom op die proef.
Ook nadat Isak gebore is en God bewys het dat Hy doen wat Hy beloof, toets Hy vir Abraham.
Ook nadat Abraham vir Hagar die woestyn ingestuur het en daarmee afstand gedoen het van sy eie plan van hoe hy gedink het hy God se belofte aan ‘n nageslag, tot uitvoering sal bring. Abraham moes eers erken dat sy eie poging in die pad van God staan en daardie deur toemaak.
En ons vra steeds die vraag: Wat toets God wanneer Hy Abraham beveel om Isak te gaan offer?

Wat weet Abraham?
Hy weet dat niks te buitengewoon vir die Here is nie [Gen 18:14].
Hy weet, soos Dawid, dat hy hom nie oor groot dinge wat bo sy vermoë is, moet bekommer nie [Ps 131:2].

Wat glo Abraham?
Beproewings is deel van aanbidding. Terwyl Abraham en Isak en die slawe op pad is na die plek wat die Here vir hom aangewys het, sê hy vir die slawe: “Wag hier…Ek en die seun gaan daar aanbid, dan kom ons terug na julle toe” [22:5].
Hierdie opdrag van die Here is vir Abraham ‘n tyd van toewyding en verootmoediging voor die Here. ‘n Tyd van oorgawe en onderdanigheid aan die wil van God, met die wete dat God op ‘n manier sal voorsiening maak dat Isak sal bly lewe.
Hoewel die uitkoms vir Abraham totaal onbekend is, reken hy op wie God is en op grond van wat God reeds in sy lewe gedoen het. Hoe meer onbekend en onverstaanbaar God se werke en die lewe raak, hoe meer buig Abraham in afhanklikheid voor God neer.
Die apostel Petrus leer ons dat beproewings ons verhouding met God suiwer. In 1 Pet 1:3-7 begin hy ook met dit wat God reeds vir ons gedoen het deur Christus se kruisdood. Hy skenk aan ons die nuwe lewe deur die opstanding en dood van Christus. Dit is ons lewende hoop op die onbesmette onverwelklike erfenis wat God vir ons in bewaring hou, soos wat Hy Abraham se nageslag in bewaring gehou het deur sy belofte en die geboorte van Isak.
In vers 5 sê Petrus dan, en omdat julle glo word ook julle deur die krag van God veilig bewaar vir die saligheid wat reeds gereed is om aan die einde van die tyd geopenbaar te word.
Vers 6: Verheug julle oor die beproewings, want dit toets julle geloof sodat julle kan sien God is wie Hy sê Hy is, want hoe meer ons sien God is wie Hy sê Hy is, hoe sterker word ons geloof in Hom.
Glo jy dit?

Slot: God is nie moedswillig nie
Soos God aan Abraham verskyn het in Gen 18 om te kom sê dat Sara oor ‘n jaar ‘n seuntjie sal hê, so verskyn God aan Abraham in die opdrag om vir Isak te gaan offer, sodat Abraham kan sien God is wie Hy sê Hy is.
Selfs al neem dit beproewings, sal God dit gebruik om te wys hoe lief Hy ons het.
God sê vir my en jou vandag: Kom saam met My sodat jy kan sien wie Ek is.
AMEN

Continue Reading

‘n Nuwe Hart As jy geweet het wat God gee … Johannes 4:5-42 en Romeine 5:1-2

Inleiding

Ons kan die Johannes-evangelie die ‘Evangelie van die Heilige Gees’ noem.  Johannes verduidelik dat God met die koms van Christus ‘n nuwe bedeling kom vestig.  God wil met ons ‘n verhouding tot stand bring wat gebaseer is op die wedergeboorte [Joh 1:13].  Elkeen wat Hom aanneem, word uit die Heilige Gees gebore [Joh 3:6] en so bewerk God ‘n nuwe hart/gees in elkeen wat glo.

Die hoofmomente van die eerste vier hoofstukke is bekering en wedergeboorte [1:12-13], Jesus se gesprek met Nikodemus [Wat uit die mens gebore is is mens, wat uit die Gees gebore is, is gees. Joh  3:6] en die gesprek met die Samaritaanse vrou [As jy geweet het wat God gee… Joh 4:10].  Die boodskap van die Johannes-evangelie is dat God aan elkeen van ons ‘n nuwe hart wil kom gee, sodat ons ‘n persoonlike verhouding met God kan hê. 

Die vrou

Sy is privaat, geslote en verdedigend wanneer Jesus met haar by die put praat.  Sy wil eintlik nie met hierdie vreemdeling iets te doen hê nie. Sy is gewoond daaraan om vreemde mense, inteendeel, alle mense te vermy, weens die stories wat oor haar lewenswyse vertel word. Sy kom skep water op ‘n tyd wanneer daar min mense is, maar vandag sit hierdie man hier, wat nie wil ophou gesels nie – sy wens hy wil net weggaan.  Hy bly praat oor lewende water. 

Jesus sien die bitterheid en die pyn in haar oë.  Om ‘n gesprek met haar aan te knoop, vra Jesus vir haar water om te drink. 

Jesus

Die vrou se eerste reaksie is om die skeidinge tussen die Jode en die Samaritane te gebruik om ‘n gesprek met Jesus te vermy, terwyl Jesus die gesprek dadelik na haar hart toe neem.  Weet jy wat God gee?  [Joh 4:10].  Jesus laat hom nie afskrik deur die menslike skeidinge nie, hy kyk bo-oor dit na die hart van die vrou.  Hy kan sien sy is soekende na die lewende water wat God gee.  Hy lei haar om te ontdek dat sy die lewende water nodig het en Hy weet ook wat weerhou haar van die lewende water.  Dit is waarom hy haar vra om haar man te gaan roep, wanneer sy vra na die water wat die ewige lewe gee.    

‘n Nuwe hart

Nou is Jesus by die punt om haar te laat verstaan dat sy Hom nodig het [Joh 1:4].  Sy besef nou dat sy eintlik in duisternis lewe, ver van die Lig af waar daar ware lewe is.  Op hierdie stadium in die gesprek raak sy bewus van die feit dat Jesus ‘n ‘profeet’ is, dat sy eintlik met iemand met ‘n bo-menslike karakter gesprek voer.   Dit is al wat Jesus in gedagte het, want nou kan hy haar begin bewus maak dat sy eintlik met ‘n hart vol doodsheid lewe. 

 

‘n Nuwe hart, ‘n nuwe lewe

Met die nuwe bedeling wat Jesus begin, val alle doodsheid weg, ‘n doodsheid wat veroorsaak word deur die twis tussen die Jode en die Samaritane oor hulle gebruike, lewenswyse en die plek waar hulle onderskeidelik aanbid.    

Die skeidinge tussen haar en God verval.  Deur haar ontmoeting met Jesus by die put word sy bevry van haar sondige verlede en bring Jesus haar tot ware geloof in God. 

Nou kan sy die Vader deur die Gees en in waarheid – die waarheid wat sy in Jesus ontdek, aanbid, want Jesus is die weg die waarheid en die lewe.

In Filippense 3:3 lees ons “Ons het die ware besnydenis, ons wat God deur sy Gees dien, ons wat ons op Christus Jesus beroem en nie op uiterlike dinge vertrou nie”.  Dit is die bedeling wat Jesus aan die vrou by die put wil bekend maak, sodat dit ook in Samaria bekend kan word dat die Messias gekom het en dat die bedeling van die uiterlike dinge verby is.  Paulus sê in vers 7-8 “Maar wat eers vir my ‘n bate was, beskou ek nou as waardeloos ter wille van Christus…. Want om Christus Jesus my Here te ken, oortref alles in waarde”.  Daar is geen plaasvervanger vir ‘n lewende verhouding met Jesus Christus nie. 

Het jy ‘n nuwe hart en ‘n nuwe lewe?  Dien jy God deur die Gees en die Waarheid [Jesus Christus]?

Geloof, Vryspraak, Vrede

Voer jy nog ‘n stryd met jou verlede, soos die vrou by die put?  Het jy die vryspraak deur Christus aangeneem [Romeine 5:1-2] sodat daar vrede tussen jou en God kan wees?  Elkeen wat glo het vrye toegang tot die ganade van God.  Dit is die nuwe bedeling wat God vir elkeen bedoel met die koms van Jesus Christus na die wêreld. 

Ken jy hierdie verhouding met God waar jy Hom in Gees en in Waarheid aanbid?

Slot

Jesus sê vir die vrou by die put “As jy geweet het wat God gee, … sou jy Hom gevra het, en Hy sou vir jou die lewende water gegee het” [Joh 4:10]. 

Weet jy wat God vir jou wil gee?  Het jy dit al aangeneem? 

AMEN         

Continue Reading

Utopia, ‘n wêreld wat nie bestaan nie Lukas 20:45 – 21:19

INLEIDING

Ons leef in twee wêrelde. Die natuurlike en die nie-natuurlike wêreld. Efes 2:19 sê ons is of ‘n bywoner of ‘n burger van die wêreld wat ons verkies.  In terme van hierdie vers is ons of ‘n medeburger van die huisgesin van God [die koninkryk van God] of ons is ‘n bywoner in die huisgesin van God [die koninkryk van God].  Elkeen van ons kies in watter wêreld ons wil leef, God se koninkryk, die nie-natuurlike wêreld, of die natuurlike wêreld. 

Watter een van hierdie twee wêrelde is jou “Utopia”?

 

DIE WêRELD VAN DIE SKRIFGELEERDES

In Lukas 20:45-47 lees ons dat die wêreld van die skrifgeleerdes bestaan uit ‘n soeke na aansien en ‘n verwagting dat mense ‘n ophef van hulle moet maak. 

Hulle was selfgerig en het so aangetrek dat mense hulle sal raaksien. Hulle het die voorste plekke in die sinagoge ingeneem en verwag om as eregaste by maaltye behandel te word.

Intussen het hulle hulleself verryk uit weerlose mense soos weduwees. Hierdie onreg teenoor weerlose mense het hulle probeer wegsteek deur vroom gebede in die openbaar te bid by elke geleentheid wat hulle kon kry. 

Jesus is baie duidelik oor die skrifgeleerdes.  God sal hulle swaar straf.  Hulle verdien die oordeel van God. 

 

DIE WêRELD VAN DIE ARM WEDUWEE  

Haar wêreld lyk heeltemal anders.  Sy het geen status nie en niemand sien haar raak nie.  Dit is juis hierdie soort mense wat deur die skrifgeleerdes uitgebuit word. 

Sy leef met ander waardes. Sy offer haar lewe aan die Here en dien Hom met alles wat sy het.  Sy maak nie aanspraak op enigiets nie, want sy is gewoond daaraan om niks te hê nie.  Vir haar maak dit nie eintlik saak of sy hierdie twee muntstukke in die offergawekis gooi nie, want dit is in elk geval te min om van te leef. 

Daarom leef sy in totale afhanklikheid van God. Sy weet dat haar lewe elke dag van God se genade afhang.  Haar lewe het geen materiële waarborge nie.  Sy leef nie vanuit die natuurlike [vleeslike] wêreld na die nie-natuurlike [geestelike] wêreld toe nie, maar sy leef vanuit God se koninkryk [die geestelike wêreld] na die natuurlike wêreld toe.  Haar waarborg lê nie in die sigbare dinge nie, maar in die onsigbare.  2 Kor 4:18 sê: “Ons oog is nie op die sigbare dinge gerig nie, maar op die onsigbare; want die sigbare dinge is tydelik, maar die onsigbare dinge is ewig”.   

Jesus gaan dan voort in Lukas 21:5-19 om die verskil tussen hierdie twee wêrelde te beskryf:

 

DIE WêRELD VAN DIE SKRIFGELEERDES

Die tempel, die sigbare simbool van die skrifgeleerdes se wêreld, sal afgebreek word. Soos dit ook tussen 35 en 40 jaar later wel gebeur het. Want ons het in 2 Kor 4:18 gelees die sigbare is tydelik.  Die waarde en mag wat die tempel aan die lewens van die skrifgeleerdes gegee het, is dus ook tydelik [Lukas 21:5-6].

Die wêreld van die skrifgeleerdes is ‘n wêreld van misleiding en geestelike en morele verval [Lukas 21:8]. Hierdie wêreld is op valshede en onwaarhede gebaseer. 

Jesus voorspel die tekens van die tye waaraan hierdie wêreld uitgeken sal word [Luk 21:9-11].  Met hierdie tekens is die dissipels in staat om die sigbare, tydelike en verganklike wêreld te onderskei van die onsigbare, ewige en onverganklike wêreld – die koninkryk van God. 

‘n Nog duideliker teken waaraan die verganklike en die onverganklike wêrelde uitgeken sal word, is die vervolging van die gelowiges [Luk 21:12].  Geen vorm van vervolging is deel van God se koninkryk nie. Gelowiges het nie die reg om mense wat van hulle verskil te veroordeel of te verwerp nie, want dit is nie hoe God met hulle maak nie. Die enigste gemeenskaplike faktor wat mense aan God en aan mekaar as geloofegemeenskap bind, is God se liefde.  Geen ander kriteria is toelaatbaar nie. 

 

DIE WêRELD VAN DIE ARM WEDUWEE

Die wêreld van die skrifgeleerdes, die verganklike wêreld, is in diens van die wêreld van die arm weduwee.  Die natuurlike, verganklike wêreld het geen bestaansreg op sy eie nie.  God gebruik dit net om Sy koninkryk mee te bevorder.  Wanneer Jesus sê die tempel sal afgebreek word, bedoel Hy die hele wêreld wat deur die tempel gesimboliseer word sal saam met die tempel vernietig word.  Daarom is vervolging vir die dissipels ‘n geleentheid om van Jesus te getuig, want dissipels se lewe word nie gedefinieër deur vervolging of nie-vervolging nie, maar deur die liefde van God [Luk 21:13].

Vervolging inspireer gelowiges ook om nog meer op die Heilige Gees ingestel te wees en om God se stem te hoor. Dit help ook om vrees vir die vervolgers te oorkom [Luk 21:14].  Stefanus het opgekyk na die hemel en die heerlikheid van God gesien en Jesus aan die regterhand van die Vader sien staan [Hand 7:55-56].

Vervolging is God se geleentheid om te wys dat sy Gees in sy dissipels werk en aan hulle woorde van wysheid gee wat groter as die verganklike wêreld is [Luk 21:15].  Die Joodse Raad was verbaas om te sien met watter vrymoedigheid Petrus en Johannes voor hulle getuig, al was hulle mense van die arm weduwee se wêreld [Hand 4:13].

Deur vervolging openbaar God hoe Hy vir sy kinders sorg, want nie eers ‘n haar sal van hulle kop af val nie [Luk 21:18].

In die wêreld van die arm weduwee lei vervolging tot volharding in die geloof.  “Ons verheug ons ook in die swaarkry, want ons weet: swaarkry kweek volharding ….[Rom 5:3-5].  Dit is wat Jesus bedoel wanneer Hy sê deur volharding moet ons onsself red. 

 

UTOPIA – LEEF JY VIR ‘N WêRELD WAT NIE BESTAAN NIE?   

Die wêreld van die skrifgeleerdes bestaan nie.  Dit is tydelik.  Dit sal vernietig word, want dit is gebaseer op stryd en verdeeldheid tussen mense. 

Die wêreld van die weduwee bestaan wel.  In hierdie wêreld is ons bereid om ons lewens te verloor [Luk 9:24].  ‘n Wêreld waar die wolf en die lam saam wei [Jes 65:25]. Dit is die ewig en onverganklik.         

 

WATTER WêRELD IS JOU TUISTE?   WATTER WêRELD IS JOU UTOPIA?

In watter wêreld is jy ‘n bywoner?

In watter wêreld is jy ‘n burger?       

AMEN

Continue Reading

SAMEL DIE OES IN

Skriflesing: Johannes 4:27-42

Teks: Joh 4:34-42

 Dam of fontein

Verlede week het ons gepraat oor Joh 4:13-14 waar Jesus sê die water wat Hy ons sal gee, sal in ons ‘n fontein word met water wat opborrel en aan ons die ewige lewe gee.  As ons Jesus as ons Verlosser aanneem, onvang ons die ewige lewe en hierdie ewige lewe kan ons nie vir onsself hou nie. Ons kan nie soos ‘n dam wees wat water opgaar nie, ons word ‘n fontein wat water verskaf. 

Hierdie verse is ‘n samevatting van wat Jesus op aarde kom doen het.  Dit onderskei ook die verskil tussen dit wat God deur Jesus kom doen en ons rol as dissipels.  In sy gesprek met die dissipels nadat die vrou terug is dorp toe om haar man te gaan roep, sê Hy hulle moet die oes insamel, hulle hoef nie die saad te saai nie.  Gelowiges dink baie keer hulle moet die saad saai, en omdat dit so moeilik is, gee hulle moed op en versuim hulle roeping om dissipels van Jesus te wees elke dag.  Hierdie opdrag van Jesus stel dit weer baie duidelik, God saai die saad, sy volgelinge samel die oes in. 

Joh 4: Jesus saai, die dissipels oes

In Jesus se gesprek met die vrou by die put is dit baie duidelik. Hy doen die oortuigingswerk.  Hy neem die gesprek na ‘n geestelike vlak en bied vir haar lewende water aan.  Hy openbaar Homself aan haar deur haar persoonlike lewe aan haar uit te lê.  Hy hanteer die godsdienstige verskille tussen die Jode en die Samaritane. Hy openbaar Homself aan haar as die Messias.  Eers dan kom die dissipels terug van die dorp af, nadat Jesus klaar “die saad gesaai het”.  Terwyl die vrou weg is dorp toe om haar man te gaan haal, gee Jesus aan hulle die opdrag om die oes in te samel. Hulle hoef nie die werk van God te probeer doen nie, hulle kan net hulle eie werk doen en die oes insamel. 

Daar is ‘n baie groot verskil tussen saai en oes.  Jy gebruik ander implimente, jy kan nie met ‘n ploeg ‘n koringland gaan stroop nie.  Jy gebruik ‘n sekel of ‘n stroper. Baie keer sê ons dissipelskap is moeilik, want ons verstaan ons rol verkeerd. 

Jesus saai, die dissipels oes

Ons lees dieselfde oprdag in Matt 9:35-38 waar Jesus die menigte sien, hulle innig jammer kry en vir sy dissipels sê “die oes is groot, maar die arbeiders min. Bid dan die Here aan wie die oes behoort, om arbeiders uit te stuur vir sy oes”.   

In Matt 10:5-8 sê Jesus ook die dissipels moet gaan verkondig: “Die koninkryk van die hemel het naby gekom. Maak siekes gesond, ….”. Die dissipels se opdrag is gebaseer op dit wat God klaar kom doen het deur die koninkryk van God te laat aanbreek.

In die Ou Testament saai God ook

In Josua 24:13 sê God ook aan Israel “Ek het julle ‘n land gegee wat julle nie bewerk het nie, stede wat julle nie gebou het nie…julle eet van wingerde en olyfbome wat julle nie geplant het nie”. En in vers 24 “Betoon dan nou eerbied aan die Here en dien Hom met opregtheid en trou. Sien af van die gode ….”.  God het gesaai deur aan hulle ‘n land te gee wat hulle nie bewerk het nie. Al wat Israel moes doen, is om aan Hom gehoorsaam te wees en so die “oes” in te bring.      

Na Pinkster saai die Heilige Gees

In Handelinge 8 sien ons hoe Filippus die oes gaan insamel in Samaria.  Jesus sê vir sy dissipels in Hand 1:8 hulle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor hulle kom en hulle sal sy getuies wees in Jerusalem sowel as in die hele Judea en Samaria en tot in die uithoeke van die wêreld. Ons is slegs die getuies van wat Jesus klaar gedoen het.  Hier gaan Filippus juis na Samaria, die eerste plek buite die Joodse gebied, soos wat Jesus ook gedoen het in Johannes 4.  Al wat Filippus doen, is om te doen wat Jesus gedoen het, in die krag wat die Heilige Gees aan hom gegee het. Hy verkondig Christus, dryf bose geeste uit, genees verlamdes en kreupeles. Dit het groot blydskap in die stad gebring.

Om te oes is maklik

 God verwag nie dat ons Sy werk moet doen nie. Hy sluit ons in by wat Hy klaar gedoen het en by dit waarmee Hy besig is.

Dissipelskap is om God toe te laat om Sy werk in jou lewe te doen, sodat jy ander kan vertel hoe dit is.  Die werk wat Hy in jou doen, maak jou ‘n fontein van lewende water wat opborrel en aan ander dieselfde water verskaf.  Dit is in die wese van ‘n fontein om water te verskaf.  As ons egter aan onsself dink as ‘n dam, is dit baie moeilik om die oes in te samel. 

Kweek by jouself die bewustheid dat jy ‘n fontein is.

Kweek by jouself die bewustheid dat jy die oes moet insamel.  Dit is waarvoor God jou geroep het.

Wat is daar in jou lewe wat jy nog nie aan die Heilige Gees oorgegee het nie?

Wat probeer jy nog in jou eie krag vermag? 

AMEN

Continue Reading

Lewende water Skriflesing: Johannes 4:1-24

Inleiding
Jesus is besig om die roeping van sy Vader uit te voer en in die proses leer Hy ons wat dissipelskap is. Hy leer ons dat dissipels nie ‘n ander roeping as Hy het nie. Dissipels moet net voortsit wat hy kom doen het.
Ons vra dikwels: “Wat is God se roeping vir my?” Dit is ‘n eenvoudige antwoord. Ons soek gewoonlik baie ingewikkelde antwoorde, en verwar onsself net daardeur. Jesus se lering is eenvoudig. As ons Hom aanneem as ons Verlosser, word ons ‘n fontein van water wat opborrel tot die ewige lewe. Ons kan nie soos ‘n dam bly wat net water opgaar nie, deur die wedergeboorte maak God ons ‘n fontein wat water van die ewige lewe voortbring.
Wat kom Jesus doen?
Joh 4:13-14 is ‘n samevatting van wat Jesus kom doen op aarde. Wie Hom aanneem, ontvang die ewige lewe. Wie Hom aanneem, verander van ‘n dam na ‘n fontein deur die wedergeboorte [regeneration] wat God deur sy Gees in jou bewerk. Dit is waarvan Joh 1:13 praat. God se vaderskap beteken dat ons nie meer deur ons menslike natuur beheer word nie, maar deur die Heilige Gees [Rom 8:11].
Wedergeboorte [regeneration]
Jesus verduidelik die wedergeboorte aan Nikodemus in Joh 3:1-21.
Petrus verduidelik dit ook soos volg: 1 Pet 1:3 – “Lofwaardig is die God en Vader van ons Here Jesus Christus! Dit is hy wat ons in sy groot ontferming, deur die opstanding van Jesus Christus uit die dood, opnuut verwek het, sodat ons ‘n lewende hoop mag hê” [2014 Direkte vertaling].
Ook in Titus kry ons ‘n mooi beskrywing van die wedergeboorte: Titus 3:5-6 – “Hy het ons verlos – nie op grond van werke wat ons uit geregtigheid gedoen het nie, maar op grond van sy ontferming – deur die afwassing van die wedergeboorte en vernuwing deur die Heilige Gees, wat hy ryklik oor ons uitgegiet het deur Jesus Christus, ons Verlosser” [2014 Direkte vertaling].
Fonteine
In die gesprek met die vrou, stuur Jesus haar om haar man te gaan haal. Sodra jy die boodskap ontvang, dat Jesus die Verlosser is, mag jy dit nie vir jouself hou nie. Jy moet dit gaan vertel, al weet jy nog baie min, want jy mag nie ‘n dam wees nie. Jy is ‘n fontein wat water van die ewige lewe verskaf, jy gaar niks op vir jouself nie.
Jesus se ekonomie is, sodra jy die Evangelie-boodskap ontvang het, moet jy dit gaan oorvertel. Net wat jy gehoor en ervaar het. Jy hoef niks meer te doen nie. In vers 29 lees ons dat die vrou in die dorp gaan oorvertel wat met haar by die put gebeur het, al is sy self nie eers seker van wie is die man wat met haar gepraat het nie. Die belangrike is dat sy gaan vertel het.
Hoe word dissipels fonteine?
Ons sien hoe Jesus dit doen in Joh 1:35-51.
 Johannes die Doper getuig: “Daar is die Lam van God”
 Andreas en nog ‘n dissipel van Johannes volg Jesus
 Andreas gaan roep sy broer, Simon Petrus
 Jesus spreek profeties oor Petrus se lewe, sodat hy kan sien dat Jesus die Messias is
 Jesus roep vir Filippus
 Filippus getuig teenoor Natanael
 Natanael twyfel, Jesus spreek profeties oor Natanael, sodat hy kan sien dat Jesus die Messias is.
Die dissipels gaan vertel ander en Jesus doen die oortuigingswerk. Dit is die patroon van Jesus se ekonomie.
Is jy ‘n fontein?
Jy hoef nie alles te weet nie, jy getuig net oor wat jy weet en ervaar het. Baie van die Samaritane het tot geloof in Jesus gekom oor wat die vrou van Jesus vertel het.
Dit gaan nie oor wat jy van Jesus weet nie, maar oor die lewensverandering wat jou ontmoeting met Jesus in jou lewe veroorsaak het.
Jesus roep eenvoudige vissermanne en maak hulle fonteine van lewende water. Ek en jy kan niks doen om ‘n fontein te word nie, God het dit klaar gedoen met die wedergeboorte toe jy jou lewe vir Hom gegee het. Ons moet net gehoorsaam wees en nie die fontein se water laat wegvloei nie. Dit moet mense se lewens bereik.
Doen jy dit?
AMEN

Continue Reading

Geloof is ‘n Verhouding Skriflesings: Gen 1:26-28 en Kol 2:9-10

Inleiding

Waaruit bestaan jou geloof, jou lewe saam met God?

So baie mense wil dit ‘n wetenskap maak.  As ek nie die bestaan van God en die skepping  logies kan verklaar nie, glo ek nie.  Ander mense wil geloof ‘n godsiens maak. Vir hulle is geloof ‘n wet of godsdienstige reëls wat nagekom moet word.  Hulle kies ‘n teologie en dan moet God en mense in daardie raamwerk inpas.

Van die begin af, sê die Bybel, is geloof ‘n verhouding.  Die skeppingsverhaal is die verhaal van God se verhouding met die mens.  God skep nie net die mens soos Hy die ander wesens geskep het nie; met die skepping van die mens bring God ‘n verhouding tussen Hom en die mens tot stand.

Continue Reading

Liefde maak vry

Skriflesing: Joh 20:26-31 en 21:15-19

Inleiding

Ons is in die seisoen van menswaardigheid. 

Wat gee aan my lewe waarde?   Hoe gee ek aan ander mense se lewens waarde? 

Twee dinge gee waarde aan ons lewens: liefde en vryheid. 

Jesus se opstanding uit die dood is God se waarborg dat Hy ons liefhet en ons wil bevry van alles wat ons menswaardigheid van ons wegneem. Alles wat verhinder dat ons tot ons volle reg kan kom.  Deur Jesus se dood aan die kruis en sy opstanding uit die graf, maak God dit vir ons moontlik om te word wie Hy wil hê ons moet wees. 

Jesus se liefde maak ons vry.  Vryheid gee waarde aan mense se lewens. 

In Joh 20 en 21 lees ons van Jesus se verskynings aan sy volgelinge voor sy hemelvaart.  Met hierdie verskynings kom herstel Jesus die verhouding tussen hulle, sodat sy volgelinge  gereed is om die Heilige Gees te ontvang.  Ons kyk hoe dit plaasvind in Tomas en Petrus se lewens.

Continue Reading

Genade Transformeer

Skriflesings:  2 Kor 1:19-22 en Efes 1:14

Inleiding

Ons is ANDERS geskape deur God, maar in Christus word anderses EENDERS, deur Sy genade.

Wat maak ons Eenders?  Die feit dat ons in Christus is.  Om in Christus  te wees, beteken dat ons nie meer vanuit ons menslike vlees leef nie, maar vanuit die nuwe identiteit wat ons in Christus ontvang het, soos Rom 8:9 sê: ons word nie meer deur die sondige natuur beheer nie, maar deur die Gees.

Ek definieer nie meer myself vanuit my gebroke menslikheid nie, want ek is ‘n nuwe mens [2 Kor 5:17].

Paulus sê hy beroem hom nie meer op die uiterlike dinge nie [Kol 3:3], inteendeel, wat vir hom ‘n bate was, beskou hy nou as waardeloos ter wille van Christus [Kol 3:7]. Ek het alles prysgegee en beskou dit as verwerplik, sodat ek Christus as enigste bate kan verkry en een met Hom kan wees [Kol 3:8,9].

Dit is wat anderses eenders maak.  Solank ons onsself nog definieër vanuit ons kulturele identiteit, sosiale identiteit, my prestasies, persoonlikheid, geaardheid of enige ander vorm van die menslike natuur, beklemtoon ons die andersheid meer as die eendersheid.

God kyk na ons deur die soendood van Jesus, en daarom is ons eenders voor God.  Dit is hoe ons na onsself en na ander mense moet kyk.

Hoe kry ons dit reg?  Natuurlik net deur die genade van God.

Genade

Wat is genade?

“Grace is God’s goodness showered on people who have failed”

“Grace is someone at the end of their rope finding new strength”

Genade is God se “Ja” aan ons in Christus – 2 Kor 1:19-22

Ons is vir Hom afgesonder

Ons is as sy eiendom beseël

Genade is God se “Ja” aan ons deur die Heilige Gees – Efes 1:14

Die waarborg vir wat ons nog sal ontvang.

Genade Transformeer

God se genade transformeer my van die persoon wat ek was voordat ek Jesus as Verlosser aangeneem het tot die persoon wat God in gedagte het ek moet wees in Christus en deur die Heilige Gees.  Dit is die wedergeboorte waarvan Jesus vir Nikodemus ook vertel.  God doen dit in elk geval.

Deur die genade van God het Paulus se lewe verander van ‘n Farisieër en vervolger van die gelowiges tot ‘n apostel van Jesus Christus [Gal 1:15-16].

Deur die genade van God gee die Heilige Gees aan ons genadegawes, sodat ons kan wees wat God wil hê ons moet wees.

Deur die genade van God ontvang ons ‘n nuwe identiteit, daarom sê Paulus: Deur die genade is ek wat ek is [1 Kor 15:10].

Die Woord is dus duidelik: God se genade transformeer my lewe, God maak my ‘n nuwe mens as ek Jesus as Verlosser aangeneem het.  God het sy werk klaar gedoen en Hy het ook nie halwe werk gedoen nie.  Nou wag Hy vir jou om uit te tree uit die ou mens en in te tree in die nuwe mens.

Die vraag is:  In watter identiteit leef ek?  My ou identiteit of die nuwe identiteit.  Dit is die grootste uitdaging vir gelowiges, want dit bepaal of die genade van God tot werking kom in my lewe of nie.  Hoe langer ek aan my ou menslike natuur vasklou, hoe mider kan die genade van God in werking kom in my lewe.

Paulus sê: “Ek is tot alles in staat deur Christus wat my die krag gee” [Fil 4:13].  Hy kon ook nie van die Farisieër en vervolger verander tot die apostel, sonder die krag van Christus in hom nie.  Dit is ook net die genade van God wat dit vir my en jou moontlik maak om daardie stap te neem.

Dit is wat die hele Christelike gemeenskap moet doen – die kerkraad, die ring, die sinode, die algemene sinode, want eers dan is ons ‘n “grace-creating fellowship”.

Grace – creating fellowship

Scott McNight sê die kerk moet ‘n “grace-creating fellowship” wees.

Die verhaal van die genadige Vader en die verlore seun van Lukas 15 verduidelik presies vir ons wat God se genade beteken.

Dit is nie goed genoeg om die genade van God te ontvang nie, want God se genade kan nie by ons stop nie.  Dit is bedoel var diegene wat nie God se genade ken nie.  God se genade is nooit ‘n besitting nie, dit is ‘n geskenk wat uitgedeel moet word.

In watter mate is jy ‘n uitdeler van God se genade?

In watter mate is die gemeente ‘n uitdeler van God se genade?

Sodat mense hulle nuwe identiteit in Christus deur die werking van die Heilige Gees kan ontdek.

AMEN

Continue Reading

Die Koninkryk is vir onbelangrikes

Skriflesing Matt 18:1-9

INLEIDING

Daniël Webster het gesê: Dit wat jy op marmer graveer sal vergaan, op koper, dit sal verweer. Tempels sal tot stof verander, maar die beginsel – liefde vir God en jou medemens – wat jy op die onuitwisbare geheue van ‘n kind graveer, sal soos ‘n lig skyn tot in ewigheid.

Die doop is die sigbare teken wat simboliseer dat God sy liefde op Lisa [die kind wat gedoop word] se hart graveer.  Julle as doopouers en ons as gemeente moet vir Lisa leer hoe leef mense op wie se harte God sy liefde kom graveer het.  Ons moet die stof van die letters afvee en ‘n voorbeeld wees van hoe gedoopte mense leef.

Gedoopte mense beantwoord God se liefde met liefde vir Hom en vir ons naaste.  Lisa se ouers en ons as gemeente het ook graveer-werk om te doen op Lisa se hart, aangesien sy nie vanoggend bewus is van God se beloftes aan haar nie.

Die vraag is hoe beantwoord ons God se liefde?  As die dissipels Jesus hierdie vraag vra, sê Hy die Koninkryk is vir onbelangrike mense, want ons beantwoord nie God se liefde met ‘n posisie van belangrikheid nie.

Dan leer Jesus ons die volgende vier dinge:

VERANDER[v3]

In die oorspronklike teks beteken dit om terug te bring.  Aan die dissipels sê Jesus hulle moet verander van hulle opinie om ‘n posisie te verwerf voor God.  Hulle moet soos kinders word en net wees .  In Jeremia 31:18 vra Efraim ook “bring my terug na U toe dat ek my kan bekeer, want U is die Here, my God”

Judas het spyt gekry dat hy Jesus verraai het en die 30 silwermuntstukke terug gebring na die priesterhoofde [Matt 27:3].

God het Homself van Israel afgewend [Hand 7:42].  God het verander teen die volk toe hulle die goue kalf gemaak het.

Jesus sê dus vir die dissipels hulle moet verander en soos ‘n kind, ‘n onbelangrike word as hulle in die Koninkryk wil kom.

JOUSELF GERING AG [V4]

Dit beteken letterlik om af te daal na ‘n laer rang.  Dit is ook wat Jesus die Farisiërs leer in Matt 23:11-12.  Die grootste onder julle moet bereid wees om die ander te dien.  Wie hoogmoedig is, sal verneder word en wie nederig is sal verhoog word.

Jesus het homself verneder en die gestalte van ‘n slaaf aangeneem [Fil 2:7,8].

ONTVANG KINDERS [V5]

Om iemand op te neem as jou familie.  Deur dit te doen, neem jy vir God op in jou lewe.  Jy moet jouself aanpas by God se tandaarde en nie verwag God moet Hom by jou standaarde aanpas nie.

BEHOU KINDERS [v6]

Moenie mense afvallig maak nie [Grieks = skandalizo]. Moenie veroorsaak dat iemand ophou glo nie.

Moenie wantroue skep by ander mense nie.

Moenie valse voorbeelde stel nie.

Moenie mense opstandig maak teen God nie [Efes 6:1-4].

TOEPASSING

Doopouers en elkeen wat glo, moet bereid wees om hierdie riglyne van Jesus te volg.  Dit maak die pad van die geloof soveel makliker.  Die grootste uitdaging is dat dit soveel anders is as ons menslike natuur, wat dink ons moet alles deur prestasie verwerf.

SLOT

Wat graveer ons op ander mense se lewens?

 

Continue Reading

Ons is en maak dissipels – Joh 13:1-17;31-35

Ons roeping is om mekaar te begelei tot geloofsvorming [Luister] sodat ons by God se werk in die wêreld kan aansluit [Leef].  Die derde waarde waardeur ons hierdie roeping wil uitleef, is deur dissipelskap.  Ons glo elkeen in die gemeente is ‘n dissipel en maak dissipels.

Dissipelskap leer ons van Jesus en dit is eenvoudig. Ons kompliseer dit vir onsself.  Jesus leer ons dat dissipels 2 dinge doen, hulle buig voor God en hulle buig voor mense. 

Continue Reading