Barnabas – Page 2 – Hulpmiddels

Handelinge 13:13-52 – Die Heilige Gees gee die ewige lewe deur ons getuienis

Written by on 29/08/2011. Posted in Barnabas. No Comments on Handelinge 13:13-52 – Die Heilige Gees gee die ewige lewe deur ons getuienis

Die verhaal van Gladys Aylward fassineer my. Sy het gelewe van 1902 – 1970 en was ’n Britse huisbediende. En met ’n eenvoudige opleiding – sy was wel ’n groot leser – en ’n passie vir China – sy het later Chinese burgerskap aanvaar – het sy eenvoudig wonders verrig.

Saam met Jeannie Lawson het sy die verste noord van enige sendeling tot op daardie stadium met die evangelie gegaan en só op ’n treffende wyse mense se lewens verander.

Een gesprek met Jeannie het my veral aangegryp. Reg aan die begin toe sy daar aankom, het sy ’n teregstelling aanskou, en was teen die grond oor die wreedheid daarvan. Jeannie se perspektief daarop en hoe ons as Christene ook moet dink oor ons roeping en ons passie vir verandering, is as volg:

“There are many things that are horrible in China. But they will change – one thing at a time with the help of the Lord. And that’s what we are here for.”

Daarby het sy gevoeg:

“It’s a hard life for a young woman, But it won’t seem hard, I promise you. When at my age you look back, it will only seem beautiful.”

Handelinge 13:13-52 – Die Heilige Gees gee die ewige lewe deur ons getuienis

Written by Chris van Wyk on 29/08/2011. Posted in Barnabas. No Comments on Handelinge 13:13-52 – Die Heilige Gees gee die ewige lewe deur ons getuienis

GOD NOOI ONS UIT EN ONS KOM TOT RUS

Votum en Seëngroet

Lofsang

Lied 200:1, 3 – U goedheid, Heer, kan ons nie peil nie – wie word daardeur nie diep getref – sit
Lied 492:1,2 – In U is vreugde, vrede en vreugde, Jesus Christus, U is Heer – staan
Ps 8 (VONKK 85) Gemeente: Keervers “Here, ons Here, hoe groot is U!” Koor: strofes – sit
Lied 293:1,3 – Jesus neem ons kleine kinders met ’n hart vol liefde aan – sit

Doop

Kindertyd

Waaroor het ons verlede week gepraat? Wat het ek vir julle geleer?

Prentjie 1: Hier is die prentjie weer – as ons gelukkig is, sê ons dankie, Here. As ons hartseer voel, sê ons, help ons Here.

Vandag wil ek vir julle ’n ware storie vertel – julle kan julle ma’s en pa’s vra om vir julle die video te wys, dan kan julle die hele verhaal luister.

Daar was ’n vrou, Gladys Aylward. Sy was baie lief vir die Here. En sy was baie lief vir die mense van China. En sy wou baie graag vir hulle van Jesus vertel. Maar toe sy saam met die sendelinge na China toe wou gaan, wou hulle haar nie laat gaan nie. Hulle het gesê, sy was te eenvoudig. Sy was net ’n huisbediende in Engeland. Sy kon nie mense verpleeg nie. Sy kon nie skoolhou nie. Sy kon net huise skoonmaak.

Prentjie 2: Hier sit sy en sy is baie hartseer dat sy nie kan gaan nie.

Toe besluit sy, maar sy sal self gaan. Elke week het sy geld weggesit, amper ’n jaar lank, voor sy genoeg gehad het om met die trein na China, al die pad van Engeland af, kon ry.

Sy kom toe in ’n klein dorpie, Yang Cheng. En sy ontmoet daar ’n sendeling, Jeannie Lawson, wat maar te bly was dat sy kon help.

Prentjie 3: Hier is Gladys en Jeannie. Jeannie het ’n herberg gehad, The Inn of the Sixth Happiness, die Herberg van die sesde geluk, en elke aand het sy vir die mense kos gegee en lekker slaapplek … en dan het sy vir hulle stories vertel. Watter stories dink julle? Bybelstories!

En weet julle wat gebeur toe? Gladys het begin om te help. Sy het begin om Chinees te leer, sodat sy ook vir die mense die Bybelstories kon vertel. En baie mense het die verhale van Moses, en Noag, en Dawid en veral van Jesus gehoor.

Prentjie 4: Maar weet julle wat gebeur toe? Die hoof van die dorpie het besluit dat sy so lief is vir mense dat sy hom moet help met die kinders van Yang Cheng. Die Chinese het ’n slegte gewoonte gehad om hulle kinders se voete vas te bind dat dit mooi klein sou wees. Maar dit was baie seer en dan kon hulle nie behoorlik hardloop of selfs loop nie!

Prentjie 5: Hier is ’n prentjie van so ’n voet. Lyk darem seer nê!

En, omdat sy so lief was vir die mense, het hulle na haar geluister. En hulle het opgehou om die kinders se voete vas te bind. En vandag is daar omtrent niemand wat dit nog aan kinders doen nie.

Prentjie 6: En hulle het begin om vir haar kinders te gee wat niemand wou hê nie, en sy het vir hulle begin sorg.

So het sy baie kinders se lewens gered, anders sou hulle op straat moes lewe.

Die hoof van die dorpie was so geraak daardeur, dat hy in Jesus begin glo het.

Een dag het daar oorlog uitgebreek, en moes sy met ’n 100 kinders oor die berge trek om hulle te red. En sy het dit reggekry.

Prentjie 7: Sy kry later die naam, Jenai, die een wat vir mense lief was, die deugsame vrou. Die een wat vir hulle die storie van Jesus nie net vertel het nie, maar kom wys het hoe lief Hy vir ons het.

Wat leer ons by haar? Dat ons lief moet wees vir mense. Dat ons hulle moet help. En dat as ons ook vir hulle die stories van Jesus vertel, dan sal hulle ook in Jesus begin glo.

Terugvoer

Daaglikse ondersoek

Gebed

GOD PRAAT MET ONS EN ONS LUISTER

Skriflesing

Die verhaal is opgedeel in 5 dele:

13-14 – Die reis na Antiogië in Pisidië en die besoek aan die sinagoge op die eerste sabbatdag.
15-41 – Paulus se toespraak na die voorlesing uit die wet en die profete op versoek van die raadslede van die sinagoge waarin hy uitbrei oor die geskiedenis van die Godsvolk, en Jesus se geboorte, dood en opstanding as appèl tot geloof aanbied.
42-43 – Die gesprek na die tyd met die Jode en godvresendes wat tot ’n uitnodiging lei om weer op te tree die volgende sabbat.
44-47 – Die byeenkoms die volgende sabbat waar byna die hele stad van Antiogië in Pisidië opdaag en die Jode met afguns vervul word en Paulus en Barnabas begin beledig, maar die heidene met blydskap die woord van die Here toejuig.
48-52 – Die 3 gevolge van hierdie byeenkoms: die Jode sweep die stad teen hulle op wat tot hulle vervolging lei; die apostels beweeg aan; die gelowiges bly agter met blydskap en vol van die Heilige Gees.

Paulus en Barnabas in Antiogië in Pisidië

¹³Paulus en sy reisgenote het met ’n skip van Pafos af vertrek en by Perge in Pamfilië aangekom. Daar het Johannes hulle verlaat en na Jerusalem toe teruggegaan. ¹⁴Maar hulle het die reis van Perge af voortgesit en in Antiogië in Pisidië gekom.

Op die sabbatdag het hulle na die sinagoge toe gegaan en daar gaan sit. ¹⁵Ná die voorlesing uit die wet en die profete het die raadslede van die sinagoge hulle laat weet: “Broers, as julle vir die volk ’n woord van bemoediging het, praat maar.”

¹⁶Paulus het opgestaan, met ’n handbeweging aandag gevra en gesê: “Israeliete en godvresendes, luister!

Dan gee Paulus vir hulle ’n oorsig van die geskiedenis van Egipte af na Kanaän en beklemtoon God se verkiesing van hulle as sy volk, en sy verdraagsaamheid met hulle en die gawe van die land Kanaän.
Dan praat hy oor die leiers wat God hulle gegee het en noem Jesus as die een wat uit die geslag van Dawid gebore is as die Verlosser van Israel, die verwagte Messias.
Hy praat oor die feit dat die Jode in Jerusalem Jesus nie wou erken nie en Hom aan die kruis laat spyker het.
Hy praat oor die feit dat God vir Jesus weer uit die dood opgewek het, waarvan baie mense kan getuig, ook hulle wat hierdie boodskap wêreldwyd verkondig.
In Jesus se naam kan hulle ook vergewing van sondes kry, nie deur die wet nie, maar deur geloof in Jesus.

⁴²Terwyl hulle die sinagoge verlaat, het die mense vir Paulus en Barnabas gevra om hulle die volgende sabbatdag meer van hierdie dinge te vertel. ⁴³Nadat die sinagoge uit was, het baie van die Jode en van die mense wat vantevore uit die heidendom tot die Jodedom oorgegaan het, saam met Paulus en Barnabas gegaan. Dié het met hulle gepraat en hulle aangemoedig om op die genade van God te bly vertrou.

⁴⁴Die volgende sabbatdag het byna die hele stad bymekaargekom om die woord van die Here te hoor. ⁴⁵Toe die Jode die groot opkoms sien, is hulle met afguns vervul en het hulle telkens Paulus se woorde teëgespreek en hom beledig. ⁴⁶Paulus en Barnabas het reguit vir hulle gesê: “Die woord van God moes eerste aan julle verkondig word. Maar omdat julle dit verwerp en daarmee beslis dat julle die ewige lewe nie werd is nie, gaan ons nou na die mense toe wat nie Jode is nie,

⁴⁷want so lui die Here se opdrag aan ons:

Ek het U gegee as ’n lig

vir die nasies,

sodat U verlossing kan bring

tot in die uithoeke

van die aarde.” ^d

⁴⁸Toe die heidene dit hoor, was hulle baie bly oor die woord van die Here en het hulle dit toegejuig. Almal wat vir die ewige lewe bestem was, het gelowig geword. ⁴⁹Die woord van die Here het dwarsdeur die hele streek versprei. ⁵⁰Maar die Jode het vooraanstaande godvresende vroue en toonaangewende burgers van die stad teen Paulus en Barnabas opgesweep. Hulle is vervolg en uit die streek verdrywe. ⁵¹Hulle het toe as gebaar teen die stad die stof van hulle voete afgeskud en na Ikonium toe gegaan. ⁵²Die gelowiges in Antiogië was vol blydskap en vol van die Heilige Gees.

Woordverkondiging

Gladys Aylward

Die verhaal van Gladys Aylward fassineer my. Sy het gelewe van 1902 – 1970 en was ’n Britse huisbediende. En met ’n eenvoudige opleiding – sy was ’n groot leser – en ’n passie vir China – sy het later Chinese burgerskap aanvaar – het sy eenvoudig wonders verrig.

Saam met Jeannie Lawson het sy die verste noord van enige sendeling tot op daardie stadium met die evangelie gegaan en só op ’n treffende wyse mense se lewens verander.

“There are many things that are horrible in China. But they will change – one thing at a time with the help of the Lord. And that’s what we are here for.”

Daarby het sy gevoeg:

“It’s a hard life for a young woman, But it won’t seem hard, I promise you. When at my age you look back, it will only seem beautiful.”

Die idee vir die herberg se naam, The Inn of the Sixth Happiness, kom van die 5 vreugdes waarvan Chinese praat: welvaart, lang lewe, gesondheid, deugsaamheid, en ‘n vredevolle dood op ’n hoë ouderdom. Die sesde in Jeannie se oë is die een wat jy self uitvind, en wat natuurlik ook die evangelie van Jesus Christus insluit. Dit is waarom sy die naam vir die herberg gekies het.

Dat die mandarin haar hulp inkry om met voet-inspeksies die eeue-oue gebruik van voetbindery stop te sit, was aan die een kant ’n regtige gevaarlike onderneming. Maar dit word ook die manier waarop sy haar geloof met mense kan deel, waardeur sy slaag in haar passie en roeping, om ’n getuie vir Jesus in China te wees. En, soos sy op ’n punt sê, haar beker van geluk loop oor.

Sy stop selfs een keer ’n tronkopstand en bring daardeur groot hervormings te weeg in die tronk. Soos die mandarin van haar sê: “She thrives on difficulties!”

Sy kry uiteindelik die naam Jenai – die een wat mense liefhet. Op ’n stadium sê ’n kolonel, Lin Nan, tussen wie daar volgens die fliek ’n verhouding ontwikkel, hoewel sy dit in die werklike lewe ontken het, vir haar: “I love China as it could be” waarop sy antwoord, “I love China as it is.” En haar hele lewe word gewy daaraan om stukkie vir stukkie deur haar liefde vir mense hulle ’n gevoel van menswaardigheid te gee en ’n verskil te maak.

Die mandarin word uiteindelik ’n Christen, oortuig deur haar liefde vir mense.

Met die Tweede Wêreldoorlog wat uitbreek, word sy met 100 weeskinders gelaat (50 volgens die fliek), met wie sy oor die berge na veiligheid trek – met die liedjie: “This old man, he played one, he played knick-knack on my thumb, with a knick-knack paddy-whack, give a dog a bone, This old man came rolling home.” om die kinders moed te gee.

Die fliek is gebaseer op die boek The Small Woman van Alan Burgess (1957).

Sy is na die 2de Wêreldoorlog na Taiwan en het daar ’n kinderhuis begin wat sy tot haar dood bestuur het. Sy is vandag nog in China bekend as Ai-weh-deh – die deugsame vrou – of Jenai, soos die dorpie haar geken het – die een wat mense lief het.

Deurbrake in Antiogië in Pisidië

Gladys Aylward se verhaal eggo die gebeure in Antiogië in Pisidië.

Die proses wat:

in Sesarea begin het met die oorskryding van gemeenskapsgrense na ander nasies, weliswaar godvresendes uit daardie nasies wat hulle met die Joodse geloof geassosieer het (Kornelius),
in Antiogië in Sirië voortgesit is met die klomp Griekssprekendes wat tot geloof kom,

word nou in Antiogië in Pisidië verder gevoer.

Kyk op die kaart

Dié gemeente van Antiogië in Sirië het die droom van God gesnap dat Hy sy liefde met almal wil deel. Dit is wat hulle die moed gegee het om vir Barnabas en Paulus in opdrag van die Heilige Gees af te sonder en te stuur om van die Here te getuig.

En dié twee het getrou en gehoorsaam gegaan as geskenk van die gemeente in Antiogië (in Sirië) aan die nasies.

En hulle werk dra hier in die naamgenoot stad Antiogië in Pisidië groot seën wanneer mense ook hier tot bekering kom.

Hoewel die getuienis van die evangelie teenstand uitlok, en duidelike risiko’s vir die getuies inhou, dra dit ook groot vrug en word God se werk deur die getuienis verder gevoer.

En ons sien hier hoe die heidene bly is oor die Woord van die Here en dit toejuig. Mense wat vroeër uitgesluit was van die hoop op God, word nou ingesluit en kry deel aan die ewige lewe.

En die Woord van die Here versprei deur die hele streek.

Hoe die getuienis werk

Dit is hoe getuienis gewoonlik werk. Dit is ‘n dinamiese proses wat deur vier fases gaan:

Daar is ’n ontvanklikheid en verwagting wat geskep word.
Die boodskap van Jesus as Verlosser word verkondig.
Daar is gesprekvoering om die boodskap jou eie te maak.
Daar is altyd twee reaksies – sommige glo en ander staan die boodskap teë.

Kom ons kyk hoe dit werk:

Een: Ontvanklikheid en verwagting

Op die Sabbatdag gaan Barnabas en Paulus se reisgeselskap na die sinagoge. Hulle word gasvry ontvang en die raadslede van die sinagoge gee hulle ’n spreekbeurt. Dié geleentheid volg op ’n voorlesing uit die wet en die profete.

Paulus benut die geleentheid deur oor God se werk te getuig, met Jesus as hoogtepunt, dié Een wat hulle sondes kan vergewe.

En dit lei daartoe dat mense, Jode sowel as mense wat uit die heidendom na die Jodedom oorgegaan het, meer wil weet.

Twee: Die boodskap van Jesus as Verlosser

Maar wat ons ook moet hoor uit Paulus se getuienis, is dat dit oor Jesus gaan en nie oor onsself nie.

Ons dink te maklik getuienis is jou eie persoonlike storie. En hoewel dit natuurlik ’n rol speel, gaan dit eintlik in getuienis om Jesus self. Getuienis fokus daarom op wat God doen. Jesus Christus, en dit wat God deur Jesus doen, moet sentraal staan, soos Paulus en Barnabas dit vir ons hier demonstreer.

En let op hoe Paulus die Skriflesing in die sinagoge, die voorlesing uit die wet en die profete, gebruik om by Jesus te eindig. Hy begin by die woestyn, werk deur die leiers en die konings om via Dawid by Jesus uit te kom, die Messias.

En die sentrale aspek van sy getuienis is dat hierdie Jesus deur die Jode veroordeel is, deur hulle doodgemaak is, maar toe deur God uit die dood opgewek is. En hy wys vir hulle dat God, deur Jesus uit die dood te laat opstaan, al sy beloftes van ouds af vervul het, dat Hy inderdaad die Messias is.

En die wonderlike gevolg is, dat terwyl die wet mense nie kon vryspreek nie – en hulle weet dit mos uit eie ervaring, jy moet telkens weer ’n offer bring vir jou sondes – doen Jesus dit eenmalig en vir altyd. Hy verlos van sonde.

Hierdie vergewing van sondes, getuig Paulus, kom deur Jesus. Elkeen wat glo, word vrygespreek van alle sondes.

Nou dít is getuienis!

Drie: Gesprekvoering en internalisering (jou eie maak)

Maar dit verg natuurlik ook ’n heel nuwe manier van dink vir sy gehoor. Bekering is nodig. Dit beteken geloof in Jesus en die heroriëntering van jou lewe aan Jesus.

Daarom volg daar na die getuienis op die eerste Sabbatdag ’n week van gesprekvoering. Mense kry geleentheid om oor die boodskap na te dink en dit te internaliseer, hulle eie te maak.

En Paulus en Barnabas gaan voort om mense aan te moedig om op die genade van God se vertrou. Dit verhoog mense se verwagting en stel hulle in staat om sinvol op die getuienis te reageer.

Ons moet nooit die noodsaak van hierdie fase onderskat nie. Ons het sulke “heilige gesprekke” nodig, waar oor die betekenis van Jesus en die betekenis wat Hy vir die lewe het, gesels moet word.

En die stories wat ons wil vertel, pas in hierdie fase in, soos dit ook die geval was in die verhaal van Gladys Aylward. En die stof vir hierdie gesprek kan kom uit ons daaglikse ondersoek, wat ons die week ingeoefen het, waar ons nadink oor waar ons God in die goed en die sleg van die lewe ervaar het.

Vier: Twee reaksies

Maar, dit bring ons by die ontknoping van enige getuienis, die uiteindelike reaksie van die mense op die boodskap van Jesus. Jy kan nie neutraal bly nie. Jy reageer in geloof, of jy reageer in ongeloof.

Eers die ongeloof: Die volgende Sabbat is Paulus en Barnabas dus weer aan die woord. Nou is die groter meerderheid van die Jode egter afgunstig en maak die deur toe vir Paulus se verdere getuienis. Hulle ontvanklikheid verdamp. En die Jode sê nee vir Jesus.

Mens sou verwag hulle sou bly wees dat soveel mense die Woord van die Here hoor, maar die Jode reageer soos die Jode in Jerusalem reeds vroeër teenoor Jesus gereageer het. Hulle begin Paulus onderbreek en verwerp sy boodskap.

Paulus en Barnabas bly egter as ’n span optree en draai geen doekies om nie, al word hulle beledig en sleg gesê. Hulle spel die gevolge van die Jode se teëstand van die boodskap uit. Hulle ongeloof beteken dat hulle die ewige lewe nie werd is nie.

Hierdie teenstand verdiep, en selfs die leiers van die gemeenskap word teen Paulus en Barnabas opgesweep sodat hulle uit die gemeenskap verdrywe word. Die weerstand en verwerping van die getuienis is volkome.

Maar dan ook die geloof: Die heidene juig die Woord van die Here toe en raak gelowig. Soos Lukas sê, almal wat bestem was vir die ewige lewe, raak gelowig, dws almal wie se harte God aangeraak het, dié raak gelowig.

En daarmee kom Paulus en Barnabas se roeping om die evangelie na die heidennasies te neem volledig tot sy reg, soos God dit van hulle gevra het.

En ons moet leer, dat hierdie twee reaksies – geloof en ongeloof – altyd teenwoordig is wanneer getuig word. Getuies maak vrede daarmee, al word hulle hoe beledig, en al laat hulle die uitkoms van hul getuienis aan die Here oor, hou hulle ook nooit op om dit te doen nie!

Getuienis met hoop

Wat leer ons dus van Barnabas en Paulus se getuienis hier in Antiogië in Pisidië?

Dat ons ’n roeping het om te getuig – die evangelie moet aan almal bekend gemaak word. En elkeen wat Jesus ken, is daarmee ’n getuie, en het die opdrag om te gaan vertel. En ons moet gebruik wat ons het. Paulus en Barnabas het baie gawes gehad wat hulle kon gebruik. Gladys Aylward het minder gehad. Maar hulle het gebruik wat hulle gehad het en die Here het dit gebruik om Sy naam te verheerlik.
Dat getuienis baie keer lei tot belediging. Daar is meer weerstand teen die evangelie as wat daar aanvaarding is, wêreldwyd. Ons moet nie afgeskrik word daardeur nie, maar ook nie dit ontken nie. Paulus sou net hierna in die volgende dorp gestenig word. Stefanus het vroeër met sy lewe geboet. Maar, ten spyte daarvan het hulle aangegaan en hulle rol gespeel. Dieselfde oortuiging en ook soms ’n stukkie hardkoppigheid, moet deel van ons eie mondering wees om te doen wat die Here van ons vra.
Dat God deur ons getuienis groot en wonderlike dinge doen. God gee inderdaad die ewige lewe aan mense deur ons getuienis. Hierdie getuienis kan kom deur preke, maar veral deur “heilige gesprekke. En ons kan weet, niemand getuig ooit tevergeefs van die werke van God deur Jesus Christus van Nasaret nie. Daarvoor sorg die Here self. Dit sien ons in die lewe van Barnabas en Paulus. Dit sien ons in die lewe van Gladys Aylward.

Dit is met dié hoop dat ons van Hom met ons lewe en woorde getuig oral waar ons kom – ook gewone gelowiges soos Handelinge ons duidelik leer. Daardeur ontdek ons, die Heilige Gees gebruik ons inderdaad. Dit is alles die werk van die Heilige Gees.

Paulus en Barnabas se getuienis was nie tevergeefs nie.
Gladys Aylward se getuienis was nie tevergeefs nie. Let veral op dat sy gewerk het met wat sy het – ’n liefde vir mense, ’n deursettingsvermoë, selfs ’n stukkie hardkoppigheid, om stukkie vir stukkie mense se lewens te verander. En let op dat haar betrokkenheid by die voet-inspeksies, wat eintlik na ’n hindernis in haar pad kon lyk, die deur vir haar getuienis oopgemaak het, en in der waarheid haar getuienis geword het!
Saam met al die getuies deur die eeue dra ons werk in diens van die evangelie steeds geweldige vrug.
Laat ons onsself ywerig by hierdie stroom getuies inwerp en doen wat ons moet!

GOD STUUR ONS OM TE LEEF

Geestelike gewoonte

In julle joernaal het julle die onderstaande beskrywing van getuienis as geestelike gewoonte.

Die Christelike lewe begin by die getuienis oor Jesus as Verlosser. Dit word geleef deur van sy lewende teenwoordigheid deur die opstanding te vertel, en van die impak daarvan op alle fasette van die lewe te getuig.

Getuienis is die wyse waarop die Groot Opdrag van Jesus (Matt 28:20) uitgevoer word. Dit is die wyse waarop die hele wêreld bereik word (Hand 1:8). Dit sluit in dat die werklikheid van Jesus se opstanding en teenwoordigheid verkondig word; dat grense na ander wat anders glo oorgesteek word om jou geloof te deel – altyd met ’n diep respek vir ander mense se verstaansraamwerke; dat jou eie reis met Christus baie keer die aanknopingspunt vir jou getuienis is; dat jy gasvryheid demonstreer in jou lewe saam met mense.

Beplan hoe jy voor ons volgende byeenkoms die geestelike gewoonte van getuienis gaan beoefen. Hier is ’n paar opsies om jou gedagtes te stimuleer:

Skryf op ’n bladsy wat jou vandag in die erediens getref het. Kies iemand wat ’n oortuigde gelowige is en deel dit met hom of haar.
Skryf ’n bladsy oor jou ervaring van Jesus Christus die afgelope jaar. Deel dit met ’n goeie vriend of vriendin of iemand wat saam met jou die eredienste bywoon.
Trek vir jou op ’n bladsy ’n lewenslyn en merk die hoogtepunte en laagtepunte in jou reis met die Here. Deel dit met iemand wat jy vertrou.
Begin om vir iemand te bid wat die blydskap van ’n verhouding met Jesus nog moet ontdek. Dink aan iemand by jou werk, in die gemeenskap of selfs in jou vriendekring.

Gebed

Dankoffer

Koor Lied 442 “Gees van God wat in my woon”

Slotsang

Lied 436:1-3 Herskep, o Gees, laat leef, o Gees, laat kom die koninkryk met mag – staan

Seën

Amen

Lied 311 (Koor is voorsangers)

^dVgl. Jes. 49:6

Handelinge 13:1-14 – ’n Gestuurde Gemeente leef deur Gebed en Getuienis

Written by on 20/08/2011. Posted in Barnabas. No Comments on Handelinge 13:1-14 – ’n Gestuurde Gemeente leef deur Gebed en Getuienis

David Wilkerson was, soos gewoonlik, laatnag nog wakker, besig om TV te kyk toe hy vir die eerste keer die vraag vra: “Here, wat sal gebeur as ek die TV stel verkoop en die tyd in gebed spandeer?”

Nadat sy TV regtig verkoop is, het Wilkerson elke nag van 12 tot 2 aan gebed gewy. Een nag het sy gedagtes aanmekaar gefokus op ’n spesifieke uitgawe van die Life-tydskrif op sy lessenaar. Eers het hy dit beveg, maar naderhand gevra: “Here, is daar iets in dié tydskrif wat ek moet raaksien?”

Wat Wilkerson in daardie uitgawe van Life gesien het, sou sy lewe – en die lewe van baie ander – verander. Hy het ’n berig oor ’n bende-verhoor in New York gelees. Hy vertel self: “… my aandag is vasgevang deur die oë van een van die figure in ’n kunstenaar se voorstelling van die verhoor. Dit was ’n seun. Een van sewe seuns wat verhoor word vir moord. Die kunstenaar het só ’n blik van verwildering, haat en wanhoop in sy gelaat vasgevang, dat ek net weer en weer moes kyk. En begin huil het.”

Handelinge 13:1-14 – ’n Gestuurde Gemeente leef deur Gebed en Getuienis

Written by Chris van Wyk on 20/08/2011. Posted in Barnabas. No Comments on Handelinge 13:1-14 – ’n Gestuurde Gemeente leef deur Gebed en Getuienis

GOD NOOI ONS UIT EN ONS KOM TOT RUS

Psalm 25:1-2 – In U stel ek my verwagting en ek rig my tot U, God. Sit

Votum en Seëngroet

Lied 221 – Koor x1; Gemeente x2 – Loof die Heer omdat Hy goed is; daar’s geen einde aan sy liefde. Sit

Lied 224 – Gemeente Afrikaans, Koor Latyn, Gemeente Afrikaans – Kom prys Hom alle nasies. Kom sing, kom loof die Heer. Staan

Verootmoediging

Eksodus 20:8-11 – om ’n gereelde rusdag te hê

⁸“Sorg dat jy die sabbatdag heilig hou. ⁹Ses dae moet jy werk en alles doen wat jy moet, ¹⁰maar die sewende dag is die sabbat van die Here jou God. Dan mag jy geen werk doen nie, nie jy of jou seun of jou dogter of die man of vrou wat vir jou werk, of enige dier van jou of die vreemdeling by jou nie. ¹¹Die Here het in ses dae die hemel en alles daarin gemaak, die aarde en alles daarop, die see en alles daarin. Op die sewende dag het Hy gerus, en daarom het die Here dit as gereelde rusdag geheilig.

Die sabbat (in Hebreeus beteken die woord: rus) was aanvanklik ‘n rusdag waardeur ‘n gesonde ritme van werk en rus gevestig is (Gen 1). Dit het in die loop van die geskiedenis verbind geraak aan die vryheid van die Eksodus uit Egipte (Deut 5), dit die teken van die verbond (Eks 20:22) geword, en ook die dag waarop gewyde byeenkomste gehou is (Lev 23). Na die ballingskap het dit ook ‘n gemeenskapskeppende funksie gekry.

Ongelukkig het die dag vir mense ‘n swaar dag geword, met ‘n klomp reëls wat die vreugde uit die doodgewone rus voor die Here en saam met sy mense gepers het.

Dit is waarom Jesus hierdie reëlbeheptheid relativeer in die NT deur te sê dat die sabbat ter wille van die mens gemaak is, nie die mens ter wille van die sabbat nie. Hy herstel dus die oorspronklike betekenis daarvan as ‘n dag waar op God en mense gefokus kan word.

En die vroeë kerk het Hom hierin nagevolg, deur bv die reëls van die sabbat nie voorskriftelik te maak vir die gelowiges uit die heidene nie (Hand 15). Hulle het ook eerder op die Sondag bymekaar gekom om die opstanding van Jesus Christus (Mark 16:2; Matt 28:1; Luk 24:1; Joh 20:1) te vier. Hulle het die nagmaal op Sondae begin vier (Hand 20:7) en die dankoffer ingesamel (1 Kor 16:2). Dit het die voorkeur dag vir hulle byeenkomste geword.

Maar die oorspronklike betekenis van ’n rusdag waar op God en die gemeenskap gefokus word, bly geldig.

En dit is waarop ons vandag moet fokus – en ons aan moet toewy – watter dag ook al jy vier, en of jy dit opdeel op verskillende dae – ons het rus nodig, rus om op God te fokus en rus om op ons mense te fokus.

En wat die wet vir ons sê, is dat ons UIT die sabbat moet leef, want dit maak dit vir ons moontlik om die ander dele van die wet na te kom. Die sabbat is soort van die skarnier tussen die liefde vir God – die eerste 3 gebooie (God alleen, geen ander gode, sy Naam nie misbruik nie) – en die liefde vir ons naaste – die laaste 6 gebooie. Dit is wanneer ons tot rus gekom het in ons verhouding met God, wat ons met respek teenoor ons ouers (5de gebod – eer ouers) en ander se lewens (6de gebod – nie moord pleeg nie) en ons maats (7de gebod – nie egbreuk pleeg nie) en ander se goed (8ste gebod – nie steel nie) en ander se reputasie (9de gebod – nie valse gerugte versprei nie, bv skinder) en ander se voorspoed (10de gebod – nie begeer nie) kan optree.

Kindertyd

Wat doen julle voor julle gaan slaap?

Baie van ons bid voor ons gaan slaap.

Waarvoor bid julle?

Weet julle, julle is reeds besig met een van die belangrikste dinge wat ons kan doen. Hoekom? Want ons kan met God praat as ons bid, en in ons gebed kan ons raaksien wat Hy doen.

Het julle dit geweet? Dat ‘n mens kan raaksien wat God doen?

Hoe sien ons raak wat God doen?

Een maklike manier is om te dink oor wat die dag gebeur het en daaroor te bid.

Wat was goed? Wat was sleg?

Kyk na hierdie twee kinders – een lag van plesier en die ander is baie hartseer. Dit is mos hoe ons ook voel, nie waar nie?!

En as ons so gelukkig is soos die een kind, dan sê ons dankie vir die goeie goed.

Wat was vir julle gister goed?

Vir al die goeie goed sê ons dankie.

En dan, as ons voel soos die hartseer kind, dan vra ons, “Here, help ons”, vir die slegte goed.

Wat was vir julle gister sleg?

Vir al die slegte goed vra ons, “Here, help ons” en dan vertrou ons dat Hy dit sal doen.

As ons so bid, leer ons om agter te kom waar het God vandag in ons lewe gewerk.

So sien ons raak wat Hy doen!

Ons sien Hom in die goeie dinge raak.

En dit leer ons om bly te wees oor die goeie goed.

Ons sien Hom egter ook in die slegte dinge raak, want as ons die Here vra, help ons, en die Here vertrou, dan antwoord Hy ons, en verander dinge.

Ons kan God natuurlik ook hoor – maar daaroor gaan julle nou verder gesels in die toepassing. Die pragtige verhaal van koning Josia, wat op 8 jaar oud al ‘n koning geword het. En toe die grootste ontdekking van sy lewe gemaak het ….

Terugvoer

Ons het by die vorige erediens nagedink oor omgee. Gesels gou ’n minuut of twee as jy iets het om te vertel oor jou beoefening van die geestelike gewoonte van omgee of vertel van iets wat iemand vir jou gedoen het wat vir jou baie goed was.

GOD PRAAT EN ONS LUISTER

Gebed

Skriflesing

Handelinge 13:1-14

13 Onder die profete en leraars in die gemeente in Antiogië was Barnabas, Simeon wat ook Niger genoem is, Lucius van Sirene, Manaen wat saam met die heerser Herodes grootgeword het, en Saulus. ²Toe hulle op ’n keer bymekaar was om die Here te dien en om te vas, het die Heilige Gees gesê: “Sonder Barnabas en Saulus vir My af om die werk te doen waarvoor Ek hulle geroep het.”

³Nadat die gemeente gevas en gebid en hulle die hande opgelê het, het die gemeente hulle laat gaan.

⁴So is Barnabas en Saulus deur die Heilige Gees uitgestuur. Hulle het na Seleukië toe gegaan en daarvandaan na Siprus toe oorgevaar ⁵en in Salamis aangekom. Daar het hulle die woord van God in die Joodse sinagoges verkondig. Hulle het Johannes by hulle gehad om hulle te help.

⁶Daarna het hulle die hele eiland deurgegaan tot by Pafos, waar hulle ’n Joodse towenaar met die naam Barjesus teëgekom het, wat voorgegee het dat hy ’n profeet is. ⁷Hy was by die goewerneur, Sergius Paulus, wat ’n verstandige man was. Die goewerneur het vir Barnabas en Saulus laat roep, want hy wou graag die woord van God hoor. ⁸Die towenaar, Elimas, soos hy in Grieks genoem is, het hulle egter teëgestaan omdat hy wou verhoed dat die goewerneur in Jesus glo. ⁹Maar Saulus, dit is Paulus, vol van die Heilige Gees, het hom skerp aangekyk ¹⁰en gesê: “Duiwelskind! Deurtrapte skelm en bedrieër! Vyand van alles wat reg is! Sal jy ophou om in die pad van die Here te staan! ¹¹Die Here gaan jou nou straf. Jy sal blind word en die son ’n tyd lank nie sien nie.”

Onmiddellik het alles vir hom vaag en donker geword, en hy het rondgetas na iemand om hom aan die hand te lei. ¹²Die goewerneur was diep onder die indruk van die leer van die Here, en toe hy sien wat gebeur het, het hy gelowig geword.

Woordverkondiging

’n Gestuurde Gemeente leef deur Gebed en Getuienis

David Wilkerson

Die sewe seuns was tieners. Hulle was almal lede van ’n bende wat bekendgestaan het as die drake. Die berig het vertel hoe hulle na Highbridgepark in New York gegaan het waar hulle ’n vyftienjarige polioslagoffer, Michael Farmer, brutaal aangeval en vermoor het. Hulle het hom in sy rug gesteek en oor die kop geslaan. Agterna het hulle sy bloed aan hulle hare afgevee en gesê: “Ons het hom goed bygekom.”

Wilkerson vertel hoe grusaam die storie vir hom was. Sy maag het gedraai. In sy klein dorpie was so iets ondenkbaar. “Daarom was ek so verslae toe die gedagte skielik by my opkom – helder – asof dit van elders gekom het: ‘Gaan na New York en help daardie seuns.’”

Hierdie roepstem wat Wilkerson in sy gebedstyd beleef het, het die skraal 35-jarige predikant van Pensilvania, uit die berge van Philipsburg, in 1958 na New York geneem. Hy het die belange van die bendelede en dwelmverslaafdes op sy hart gedra, en sy bediening het behoorlik vlam gevat. Dit is ontwikkel in ’n program wat bekendstaan as Teen Challenge en waarmee merkwaardige resultate onder dwelmafhanklikes behaal word. Die verhaal van sy koms na New York word in die bekende boek, The Cross and the Switchblade (gepubliseer in 1963), vertel.

Oor Teen Challenge skryf Christianity Today:

The success rate of the Teen Challenge program and its proven approach to Christian discipleship emerged amidst Wilkerson’s evangelical and Pentecostal worldview and theology. Its effect has been repeatedly researched and documented, and its results proven to be quite astounding. It is, in fact, unparalleled as a recovery program in its efficacy.

In a 1975 survey by the National Institute of Drug Abuse, Teen Challenge was shown as having an 86 percent or higher success rate of recovery from drug addiction among its participants. … the remarkably low recidivism rate provided more credibility to the program, and the research ultimately isolated the most distinctive aspect of the program as “Jesus” or “God”; thus, it came to be known as the “Jesus Factor.”

Wilkerson het die Here se stem gehoor omdat hy tyd gegee het om daagliks te hoor wat God sê. En hy het geluister na God se stem in die Bybel, maar ook in die koerante en in die tydskrifte en in sy ervaringe daarvan, en daaroor gebid.

En belangrikste uiteindelik van alles, hy het God gehoorsaam toe hy Sy stem hoor. Dit is hoe dit gekom het dat hy na New York gestuur is. Die evangelie het op hierdie manier ’n genesende ontploffing in talle mense se lewens gehad.

En dit is die geestelike gewoonte waarop ons hierdie week gaan fokus – die daaglikse ondersoek.

(David Wilkerson is op 27 April 2011 tragies in ’n motorongeluk in Texas oorlede. Hy was 79 jaar oud.)

Handelinge 13-20 vertel van die reis na die heidennasies

Hierdie manier van werk is die manier waarop die Here nog altyd sy mense betrokke gekry het by sy koninkryk se koms in hierdie wêreld. Dit is wanneer ons fokus op wat Hy op ’n daaglikse basis doen, dat ons sy hart vir die wêreld begin raaksien, en wat ons daarby betrokke kan raak.

En ek wil hê dat ons raaksien dat dit die manier is waarop die gemeente van Antiogië gefunksioneer het – hulle het baie gemaak van gebed en hulle lewe het gedraai om hulle getuienis na buite.

Dit is waarom Barnabas en Saulus hier uitgestuur is om die evangelie oral te neem, want God het hulle op reis gestuur na die heidennasies.

Gemeentelike gebed

Dit is opvallend hoe die gemeente in gebed saamkom en hulle God se stem onderskei. En dit is interessant om te sien dat daar beide ’n voorbereidende gebed is – “toe hulle op ’n keer bymekaar was om die Here te dien en om te vas” – waarin hulle wag op wat God vir hulle sê, en wat hier inderdaad lei tot die duidelike leiding van die Heilige Gees aan Barnabas en Saulus om deur die gemeente uitgestuur te word vir die werk waarvoor Hy hulle geroep het (13:2,4).

Maar daar is ook ’n volgende fase in hulle gebed. Hulle wag ook vir bevestiging van die Here se wil. Nadat hulle reeds die antwoord ontvang het, vas en bid hulle nog steeds voordat hulle uiteindelik vir Barnabas en Saulus die hande opgelê en laat gaan het (13:3). Die gemeente het seker gemaak het dat hulle God reg en duidelik genoeg gehoor het.

Hierdie onderskeidende rol van gebed is lewensbelangrik om regtig effektief in God se koninkryk op te tree. Sonder sekerheid oor die roeping en plan van God vir die gemeente en sy bedienaars, kan daar nie met oorleg en oortuiging gewerk word nie. En sonder gebed sal die sekerheid nooit opdaag nie.

Dit is hoe dit gewerk het in hulle lewens – dit is hoe dit gewerk het in gelowiges se lewens reg deur die eeue – dit is hoe dit gewerk het in David Wilkerson se lewe – en dit is ook hoe dit in ons lewe werk.

Gemeentelike getuienis

Maar gebed is natuurlik net die eerste deel van ’n gestuurde strategie. Dit moet altyd uitmond in een of ander aksie. Hier sien ons dat die gebed van die gemeente uitmond in getuienis.

Dit is waarom Barnabas en Saulus ook uitgestuur word om op hulle sendingreise die woord van God te begin verkondig en getuienis af te lê van die evangelie van Jesus Christus.

Sending na Siprus

So het die Heilige Gees vir Barnabas-hulle dus op die eerste tree van hulle wêreldsending gelei, eers na Siprus – die eiland waarop Barnabas groot geword het – en daarna verder. Barnabas se sendingbediening begin sodoende in ‘n bekende en relatief veilige omgewing.

Daarna het die Gees hulle na Klein-Asië, net Wes van die streek waar Paulus groot geword het, gelei.

Later sou die Gees vir Paulus op sy reise al hoe verder na die onbekende Weste lei na mate hy toenemend op God leer vertrou het. So is hy eers na die Westelike deel van Klein-Asië en toe na Griekeland (Hand 16:6-10) en later na Rome in Italië voordat hy selfs nog verder weswaarts wou reis na Spanje toe (Rom 15:28).

God gee alles wat nodig is vir ons roeping

Ons leer dus hier:

Dat God regtig alles gee wat ons nodig het om ons roeping te leef. Wat begin het in Barnabas se lewe met die verkoop van ’n stuk grond, en gelei het tot ’n verbintenis aan Saulus en die gemeente in Antiogië, word nou ’n volskaalse roeping om die wêreld met die evangelie van Jesus Christus te bereik. En elke deel van dié voorafgaande pad tot hier – gawes, afkoms, onderrig, ervarings – gee aan sy roepingsreis ’n doelgerigtheid en dinamika. En God voorsien in alles wat hulle nodig het.
Dat gebed die manier is waarop God se wil onderskei word – beide in die ontvangs en bevestiging daarvan. En die gemeenskap van gelowiges speel as ’n groep daarin ’n belangrike rol. Sonder gebed is daar geen getuienis. Sonder gebed is daar geen effektiwiteit nie. Dit is na alles God se werk.
Dat getuienis God se manier is om hierdie wêreld te verander, selfs al is daar felle teenstand. As mense nie hoor nie, kan hulle nie glo nie. En as daar nie gebid word nie, sal mense nie gaan nie. Daar moet gepraat word, nadat daar gebid is.

GOD STUUR ONS OM TE LEEF

Daaglikse ondersoek

Ons het nou al ’n verskeidenheid aspekte van Barnabas se bediening en lewenstyl bekyk. In hierdie gedeelte sien ons veral die belangrike rol wat vas en gebed gespeel het in die ontvangs en uitvoering van God se wil vir die gemeente.

Hoewel ons nie presies seker is hoe hulle gevas en gebid het nie, is die feit dat gebed hoog op hulle agenda was vir ons genoeg. Een van die gebedspraktyke wat deur die eeue ontwikkel is om ’n mens te help om God se stem te herken, is die geestelike gewoonte wat die daaglikse ondersoek (daily examen) genoem word.

Julle kan volg in die joernaal in die aankondigings:

Die daaglikse ondersoek is ’n eeue-oue gebruik om God se teenwoordigheid in die alledaagse gebeure in my en ander se lewe te soek (Kol 1:9; Fil 1:9-10). Dit word veral verbind met Ignatius van Loyola van die Jesuïete wat ’n hele paar verskillende maniere daarvoor ontwikkel het wat ’n mens persoonlik en in ’n groep kan gebruik. Dit sluit in om van God se teenwoordigheid bewus te word; die gebeure van die afgelope dag te deurdink; op te let na jou emosies oor die gebeure – beide die positiewe en die negatiewe, wat jou getroos het en wat jou geruk het; te vra na God se perspektief daarop; na te dink oor waar jy die beste konneksie met God gehad het – en waar nie; jou begeertes na Hom te bring met gebed en smeking sodat sy vrede jou hart en gedagtes tot rus kan bring (Fil 4:6-7).

Vir die volgende week stel ons voor dat julle John Ackerman se bekende weergawe hiervan gebruik: “Stop, Neem waar, Luister” (Stop. Look. Listen – dit is hoe jy oor ’n treinoorgang gaan).

En onthou dat wat die Here in gebed vir jou sê, is iets waarvan jy daarna moet getuig. Daar is ’n intrinsieke verband tussen luister en leef!

Beoefen hierdie geestelike gewoonte dié week op die volgende manier:

STOP: Stop met wat jy besig is om te doen en te dink. Probeer so sit dat jy na ‘n venster kyk of gaan sit of stap buite. Jy kan ook kniel. Om jou te help stilword, kan jy fokus op jou asemhaling. Wanneer jy uitasem, herhaal jy stilweg die woorde “ek gee oor aan U” en met elke inaseming, “ek wil luister”.

NEEM WAAR: Dink terug aan die gebeure van die afgelope dag. Het jy iets ontvang wat goed of onverwags was? Neem tyd om daaroor na te dink en waarderend te wees. Probeer, ten spyte van al die slegte nuus wat jy daagliks hoor en ervaar, die goeie in jou buurt, gemeenskap, land en in die wêreld raak te sien. Herinner jouself daaraan dat jy nie in die sentrum van die heelal is nie.

Dink ook terug aan die pyn wat jy ervaar het. Vir dele daarvan is jy verantwoordelik. Vra vir vergifnis. Ondersoek die aard van die seerkry. Gaan dit regtig oor jou, is dit regtig so belangrik, of is jy vasgevang in iets waarvan die Here jou moet vrymaak? As iemand jou te na gekom het, bid dat jy sal kan vergewe. Dink ook aan die pyn in die wêreld. Bid vir dié wat daardeur geraak is.

LUISTER: Fokus op insigte, ingewings, gewaarwordings, prentjies, ‘n lied of gedig wat by jou opkom. Vra jouself af, of dit jou troos, seën of ontsteld laat. Dink na oor wat God daardeur vir jou wil sê. Bid om helderheid, oortuiging en vrede. Skryf jou gedagtes in jou joernaal, sodat jy oor tyd kan agterkom hoe die Here besig is om jou te begelei rondom herhalende insigte en ingewings. Wees gehoorsaam aan die lig wat jy ontvang. Gaan leef dit!

Gebed

Dankoffer

Lied 517 – Koor – Leer ons U vertrou, o Here, leer ons lewe U ter ere.

Slotsang

Lied 280 – Here, Redder, groot en magtig, U oorskou ons lewenspad. Staan

Seën

Amen

Lied 313

Handelinge 11:24-50 – Barnabas die Bemagtiger (Omgee)

Written by Chris van Wyk on 14/08/2011. Posted in Barnabas. No Comments on Handelinge 11:24-50 – Barnabas die Bemagtiger (Omgee)

Verwelkoming

Flam 80 Weet jy(sit)

Votum

(Bid Ps 145)

Seëngroet

Verjaarsdae

Lofsang

Flam 105 Hy’s die Een wat ek liefhet (staan)
Lied 450 Vader, Seun, Heil’ge Gees (sit)

Omgee – Miranda Paulsen re straatkinders

Flam 29 Ek wil kom stil word (staan)

Gebed

Skriflesing

Handelinge 11:24(b)-30
[Verlede week –
Grieke in Antiogië tot geloof,
hoe nou? Stuur Barnabas –
Bemoedig- aangespoor getrou aan Here te bly]

Preek

Tema: omgee –
seker wydste tema.
Alles tot dusvêr gepraat:
vrygewigheid, gasvryheid, bemoediging…
(afk)

Sien in teks baie maniere van omgee.
Twee uitlig:
• Barnabas
• Gemeente in Antiogië

Eers storie van omgee vertel:
jare gelede fliek: Fly Away Home
 Wys video: Fly Away Home Trailer

Nieu Zeelandse meisie,
13 jarige Amy,
ma sterf,
na pa in Kanada.

Woud voor huis vernietig,
ontdek gans-eiers.

Uitbroei,
dink ma, volg oral.

Wanneer groter word,
gaan wil migreer –
as nie iemand te lei,
gaan net doelloos rondvlieg,
vrek.

Amy pa besluit vlieg.
Wil nie volg –
leer Amy vlieg,
vlieg voor gans uit,
help migreer na suide.
Daarna elke jaar op eie migreer.

In fliek leer ook omgee.

Gesê teks veral 2 maniere van omgee:
Eerstens Barnabas.

Barnabas by gemeente in Antiogië,
gemeente bars uit nate!
Klomp mense word gelowiges.

Barnabas insig in self,
nodige nederigheid,
weet kan nie op eie doen –
nie voldoende gawes,
het nog ander gawes –
dus ander mense –
nodig.

Nou sal onthou storie van Paulus twee weke terug –
gemeente nie vertrou,
Barnabas ingeneem.
Paulus Griekse Jode probeer getuig –
eintlik gestry –
massiewe flop!
Soveel so dat wou doodmaak,
gelowiges hom na Tarsus gestuur.

Kan dink nie beste tyd in Paulus lewe.
Wonderlike bekering,
opgewonde,
aan brand vir Jesus…
probeer ander oortuig,
so onsuksesvol,
gelowiges hom wegstuur.

Weet nie regtig Paulus in Tarsus gedoen,
kan dink gewonder:
wat wil God hê moet doen?
kan eintlik niks doen!

Maar al kon Paulus dalk self nie eie gawes raaksien,
Barnabas dit raakgesien –
gaan haal vir Paulus
om in Antiogië te kom help.

Sien nie net ander gawes raak –
bereid moeite doen aan te moedig
uit te leef.

Almal weet gevolge –
Paulus een van grootste sendelinge ooit,
reuse invloed groei kerk,
groot gedeelte Bybel briewe deur Paulus geskryf.

Dis een manier van omgee in verhaal sien:
omgee help ander hul potensiaal bereik.

Nie self eer soek,
ander vry maak
te vlieg.

Verhaal Fly Away Home –
Amy pa probeer ganse leer
agter hom aan vlieg.
Aanvanklike idee –
hy vlieg, hulle volg hom.

Maar hulle wil net agter Amy aan.

Kom agter –
hy kan nie doen.

Daarom neem moeilike besluit,
doen wat kan:
leer Amy vlieg,
vlieg voor haar uit,
sodat sy hom kan volg,
ganse haar kan volg.

Want omgee help ander hul potensiaal bereik.

Tweede omgee in teks sien,
is gemeente Antiogië.

As omgee is ander help potensiaal bereik,
dan sien hier
omgee ook
wanneer ander se probleme
joune raak.

Profeet sê gaan hongersnood in Jerusalem wees.
Gemeente Antiogië kon skouers optrek,
sê dis ver hiervandaan –
boonop Jode,
ons Grieke –
nie ons probleem.

Maar vat dit
as hulle probleem –
Jerusalem se probleem word hulle s’n,
maak planne vir Jerusalem te help.

Kern van omgee –
wanneer jy ander se probleme joune maak.

Maklik verby te stap,
sê raak my nie.
Of net help wanneer jy voordeel trek,
wanneer jou op manier raak.

Werklik omgee
wanneer eintlik nie jou probleem is,
maar jy dit joune maak.

Fly Away Home –
hoekom Amy ganse help?
Sy nie ‘n gans!
Raak haar geensins.

Tog maak ganse se probleme hare,
klim in vliegtuigie,
vlieg oor land,
groepie ganse te help!

Interessante ding sien van gemeente Antiogië:
elkeen gee na eie vermoë.

Begin gesê omgee baie breë begrip.
Maar praat omgee,
dan hierdie beginsel geld:
elkeen na eie vermoë.

Gemeente Antiogië geld gegee.
Nie almal ewe veel –
gegee wat kan.

Wanneer omgee,
doen wat kan.

Bybel:
seuntjie broodjies en vissies.
Naäman slavin
Verlamde man se vriende.

Ons:
straatkinders
Help maatjie huiswerk
kuier by iemand wat alleen
student nooi vir ete
vriendelik iemand almal mee lelik is
luister hartseer
deel broodjie pouse
Siekte: kosmaak, kinders rondry
Goed afgelope weke afk.

Somalië

Ons almal kan op manier omgee –
uitdaag hierdie week (joernaal) –
Hoe kan jy omgee?
Vir wie?

Huis
werk/skool
breër gemeenskap

Dink mense in nood.
Sendelinge.

Nadink
Gesinne gesels – wys met klei gebou.

Gebed

Dankoffer

Flam 212 Die Here het hom nodig (voorsang-groep)
 OF Video Fly Away Home – 10 000 miles – Mary Chapin Carpenter

Slotlied

Lied 530 Praat ek mense Eng’le tale (staan)

Seën

CD – Jesu OF Video Fly Away Home – 10 000 miles – Mary Chapin Carpenter

Handelinge 11:24-50 – Barnabas die Bemagtiger (Omgee)

Written by Marlein van Deemter on 13/08/2011. Posted in Barnabas. No Comments on Handelinge 11:24-50 – Barnabas die Bemagtiger (Omgee)