Romeine 8:12-17 Preek: Aangeneem
Ek is nou al in my 40’s. My ouers het meer as ’n dekade gelede al getrek uit die huis waarin ek grootgeword het. Wanneer ek by hulle gaan kuier, moet ek die klokkie lui. Dan word die deur oopgemaak, word ek ingenooi, word daar vir my koffie gemaak – spesiale koffie, wat hulle spesiaal vir my aanhou, want hulle weet van my. Terwyl ons koffie drink, word daar vir my sleutels van die huis gegee. Nou is ek tuis. Ek hoef nie te vra as ek iets wil hê nie. Hiervandaan maak ek vir myself – en vir die ander – koffie. Het ek self sleutels. Al was ek lanklaas daar – ek is tuis.
Om God se kind te wees, beteken jy is altyd welkom by God. Selfs al het jy drooggemaak. Selfs al het jy érg drooggemaak, so erg dat jy gedink het jy gaan nóóit weer met die sleutels vertrou word nie, wat nog te sê in die huis ingelaat word. As God se kind, is jy altyd welkom by God, al het jy afgedwaal. Al het jy lanklaas gebel, al het jy jou rug op God gedraai.