Rut 1:15-19 – Om met Toewyding te leef – 29 Nov 09

29 November 2009

Teks:  Rut 1:15-19

Rut – om met toewyding te leef

1.      Die verhaal

Die verhaal van Rut klink met die eerste lees eenvoudig.  Die verhaal van Naomi en Elimelek begin in Betlehem tydens ’n hongersnood.    Om sy familie te red, is die enigste opsie vir Elimelek om oorkant die Jordaan, in die land van ’n vyandige volk te gaan bly.  So het dit gekom dat Naomi en Elimelek en hulle twee seuns, Maglon en Kiljon, vir 10 jaar gelukkig in Moab gewoon het.  Die seuns  het groot geword en hulle het elkeen met ’n Moabitiese meisie getrou, Rut en Orpa.  Maar dan gebeur die hartseer –  eers sterf Elimelek en dan sy een seun en daarna die ander seun ook.  Dit laat die drie vroue sonder sorg en in ’n baie benarde posisie.  En vir Naomi is dan ook nog in ’n vreemde land.  En dan besluit sy dat dit die beste vir haar sal wees om terug te gaan Bethlehem toe waar daar nog ’n stukkie grond was wat aan haar behoort het en waarop sy dan in haar bejaardheid ’n nuwe lewe kan begin.

En verder, al was sy so afhanklik van haar twee skoondogters, want die jonger geslag moes vir die ouer geslag sorg, stel sy hulle vry van enige verpligting.  In hulle eie land van herkoms kan hulle miskien weer in die huwelik tree, terwyl hulle Betlehem vreemdelinge sou wees.  Orpa maak van die aanbod gebruik.  Maar Rut nie.

2.       Die betekenis daarvan vir ons

Dit is ’n eenvoudige vertelling.  En tog, ʼn verhaal wat van vele kante af bekyk kan word en waarin daar kan ’n verskeidenheid van waarhede ook vir ons lewe gevind kan word.  Die verhaal doen iets vir vroue – in ’n tyd waarin die status van vroue nie baie hoog was nie.  Die hooffigure is twee baie moedige vroue.  Maar dit is nie al nie.  Rut is ook ’n Moabiet.  Dit is veelseggend.  Sy is uit ’n heidense nasie.  Maar nog meer belangrik.  Sy is die oumagrootjie van Koning Dawid!  ’n Koning na God se hart kom uit ’n geslag in wie se are ook heidene se bloed vloei!  En dan is daar ook nog die tema van medemenslikheid, mededeelsaamheid, sorg en omgee vir ander wanneer ons na Boas se optrede gaan kyk.  En uiteindelik is dit ’n storie van geloof en hoop!

3.       ’n Voorbeeld van Toewyding

Maar ons wil nie vanoggend op een van hierdie(baie belangrike) fasette fokus nie.  Ons wil na ’n ander belangrike element kyk, naamlik die verhouding tussen Naomi en Rut.  Die verhouding tussen die twee skoondogters en hulle skoonma word met mekaar gekontrasteer.  Vir Orpa, al was sy miskien hoe lief vir haar skoonma, daar kom ’n oomblik dat sy besluit dat sy liewer haar eie pad moete gaan.  Sy draai om om terug na Moab toe te gaan.

Maar met Naomi is dit anders.  Sy sê: 

“Moet my tog nie dwing om van u af weg te gaan en om om te draai nie, want waar u gaan, sal ek gaan; waar u bly, sal ek bly; u volk is my volk; u God is my God; 17 waar u sterf, sal ek sterf en daar sal ek begrawe word. Ek lê ’n eed af voor die Here: net die dood sal ons skei.”

Dit noem ’n mens ’n totale oorgawe, ’n verbondenheid, ’n toegewydheid.  En dit is hierop waarop ons vanoggend wil fokus.  Ons wil vanoggend vir Rut as ’n voorbeeld gebruik, ’n voorbeeld van toewyding.  En in ons geval, toewyding aan God.

4.       ’n Belangrike kenmerk van alle naby verhoudings

Is ʼn algehele toewyding, ’n algehele oorgawe, nie ’n belangrike element van alle naby verhoudings nie?  Is dit byvoorbeeld nie ook so van ’n huweliksverhouding nie?  Sou ’n huweliksverhouding waarin ’n mens baie duidelik weet jy en jou belange weeg nie baie swaar vir jou lewensmaat nie, werklik gelukkig en vervullend kan wees?  Of is hierdie verbondeheid, hierdie oorgawe juis dit wat ’n huweliksverhouding diep bevredigend maak?

Om halfhartig in so ’n verhouding te wees, moet die verhouding baie moeilik en onbevredigend maak.  Om die hele tyd voor te gee dat die ander persoon vir jou belangrik is en dat jy op die ander se belange gefokus is, moet uitputtend wees.  Jy sal die hele tyd so versigtig moet wees!  Aan die ander kant, as jy heelhartig, eg in so ’n verhouding is, dan is  dit maklik, ongekompliseerd en juis emosioneel bevredigend.  Jy hoef nie voor te gee nie, jy kan dood gewoon doen soos jy voel om te doen.

Het jy ook al gewonder hoekom God so alles van ’n mens vra?  Hoekom is Hy nie met ’n bietjie minder as alles tevrede nie?  As ek baie van myself gee, behoort dit ook mos al goed genoeg te wees!   Maar sien:  God vra alles, want Hy vra ’n egte verhouding.   Soos in ’n huweliks-verhouding vra Hy ook om die enigste Een te wees, deur dik en dun, deur voorspoed en teenspoed.  Hy vra ’n totale oorgawe, ’n totale toewyding.  Luk 16:13 is hieroor baie duidelik:  Julle kan nie God én Mamon dien nie.  Geen huisbediende kan vir twee base tegelyk werk nie, want hy sal of die een minder ag en die ander een hoër, of vir die een meer oorhê en die ander een afskeep.

Die Here het ook geweet dit is van ons kant af gesien, die enigste moontlikheid om ’n bevredigende verhouding met Hom te hê.

Hierin lê heel moontlik die oorsaak dat sommige mense ophou glo.  Hulle verwagtings word teleurgestel.  Hulle verhouding met God het minder opgelewer as wat hulle verwag het.  As ’n mens byvoorbeeld wonder oor die rede hoekom Judas opgehou het om ’n navolger van Jesus te wees en liewer gekies het om Hom te verraai, dan wonder ek of dit nie teleurgestelde verwagtings was nie.  Judas het uiteindelik in sy verhouding met Jesus nie gekry wat hy gesoek het nie.  Maar het hy homself heeltemal vir hierdie verhouding met Jesus gegee?  As iets heeltemal beslag op jou lê, dan is geen opoffering te veel nie, dan is geen inspanning te veel nie.  Jy doen dit omdat jy dit wil doen, met jou stokperdjies, in die huwelik, maar ook in jou verhouding met die Here.

5.       God doen dit in ons

As ’n mens in jou eie krag moet probeer om ’n ander lief te hê, of ’n bietjie liewer te hê, gaan jy nie baie suksesvol wees nie.  Liefde is ’n reaksie op dit wat die ander persoon is en doen.  En die wonderlike is, in ons verhouding met die Here werk dit ook so.  Ons kan maar net op Hom reageer!  In hierdie verband is dit weer belangrik om te onthou hoe die Here teenoor ons is, en ook doen.  Hy kom verbind Hom aan ons deur sy verbond, deur die beloftes van liefde en trou wat Hy teenoor ons maak.  Hy gee Jesus Christus om ons te kom verlos, Hy stuur sy Heilige Gees om in ons te kom woon om ons van binne af te verander.  Die Here se genade gaan dus altyd ons geloofsreaksie vooraf.  Hiérin is God se liefde vir ons geopenbaar: sy enigste Seun het Hy na die wêreld toe gestuur sodat ons deur Hom die lewe kan hê. Werklike liefde is dít: nie die liefde wat ons vir God het nie, maar die liefde wat Hy aan ons bewys het deur sy Seun te stuur as versoening vir ons sondes (1 Joh 4:9-10).  Die Here verbind Hom so aan ons, hierop kan ons maar net reageer deur te stamel:  Vir so ’n Heer gee ek myself, dag vir dag, keer op keer, met blydskap!

’n Lewe van toegewydheid aan God – dit is waarvoor ons geskep is, dit is die enigste moontlikheid wat kan bevredig, wat egte geluk kan bring.

Amen

     

Trackback from your site.

Leave a comment