Die verhaallyn van hoofstuk 6 is eenvoudig.  Jesus doen 2 wondertekens om sy goddelikheid te demonstreer.  Hy vermeerder brood en Hy loop op die water.  En Hy doen dit baie spesifiek om mense na Hom toe te trek, sodat hulle in Hom die Messias, die Gestuurde van God die Vader, sal herken en met Hom in ‘n verhouding sal lewe.

Maar die reaksies van die mense is meesal  negatief.  Sommige volg Hom ter wille van die wonders self.  As Jesus egter hulle wil nadertrek met sy woorde, stoot dit hulle af, veral omdat Hy van sy lyding praat.  Die Joodse leiers weier ook om in ‘n verhouding met Hom te begin lewe, omdat hulle nie sy aardse afkoms (ons ken mos sy ma en pa!) met sy hemelse afkoms kan verbind nie.  Selfs Jesus se broers glo nie in Hom nie (hfst 7).  Dit is net die 12 dissipels wat by Jesus bly … Hoekom?

Jesus verduidelik dit in vers 65 as volg: “niemand kan na My toe kom as die Vader dit nie aan hom gegee het nie.” Om na Jesus toe te kom, is nie net die resultaat van jou eie keuse nie.  Dit is die getuienis van God se werk in jou lewe.  Dat jy glo, is die werk van God.

Geloof lê dus wel aan die een kant in die keuse wat ek vir Jesus maak … MAAR aan die ander kant getuig my keuse van die geloof wat God vir my gegee het.  Ek glo, omdat God geloof vir my gegee het.

Die verhaallyn van hoofstuk 6 is eenvoudig.  Jesus doen 2 wondertekens om sy goddelikheid te demonstreer.  Hy vermeerder brood en Hy loop op die water.  En Hy doen dit baie spesifiek om mense na Hom toe te trek, sodat hulle in Hom die Messias, die Gestuurde van God die Vader, sal herken en met Hom in ‘n verhouding sal lewe.

Maar die reaksies van die mense is meesal  negatief.  Sommige volg Hom ter wille van die wonders self.  As Jesus egter hulle wil nadertrek met sy woorde, stoot dit hulle af, veral omdat Hy van sy lyding praat.  Die Joodse leiers weier ook om in ‘n verhouding met Hom te begin lewe, omdat hulle nie sy aardse afkoms (ons ken mos sy ma en pa!) met sy hemelse afkoms kan verbind nie.  Selfs Jesus se broers glo nie in Hom nie (hfst 7).  Dit is net die 12 dissipels wat by Jesus bly … Hoekom?

Jesus verduidelik dit in vers 65 as volg: “niemand kan na My toe kom as die Vader dit nie aan hom gegee het nie.” Om na Jesus toe te kom, is nie net die resultaat van jou eie keuse nie.  Dit is die getuienis van God se werk in jou lewe.  Dat jy glo, is die werk van God.

Geloof lê dus wel aan die een kant in die keuse wat ek vir Jesus maak … MAAR aan die ander kant getuig my keuse van die geloof wat God vir my gegee het.  Ek glo, omdat God geloof vir my gegee het.

Johannes begin nie by Jesus se geboorte of  ’n geslagsregister ( Matteus) of die skepping (Lukas) nie.  Hy begin by God se tyd, die ewigheid, voordat alles gemaak is, voordat daar selfs iets soos ons tyd was.  Jesus is die Woord (logos) van God, nie net goddelik nie, maar Godself (1 Joh 1:1; Open 19:13)!  Uit Hom is alles gemaak, want Hy was die lewe van alles (Kol 1:16).  En dit skyn soos ’n lig in die duisternis wat ons lewens verlig (Joh 5:26; vgl ook Spr 6:23 – “die tôrâ is ’n lig”).  Let egter op hoe Johannes onmiddellik die realiteit skets van die reaksie van die duisternis op die lig.  Die vreugde van kindskap word getemper met die wete dat die duisternis die lig verwerp en wil uitdoof, al kry die duisternis dit nie reg nie.

Jesus se menswording word met twee woorde beskrywe: Hy het sarks (vlees) geword en eskênôsen (tent opgeslaan – die woord roep ook die tabernakel in die woestyn in herinnering) onder ons.  Dit beteken dat Hy volledig mens geword het, ons sondige vlees aangetrek het, en ’n menslike bestaan aanvaar het.  En let op dat dit iets is wat van hierdie punt af deel van Sy goddelike bestaan geword het.  Dit is nie iets wat Hy ooit weer gaan uittrek nie.  Hy IS nou ook mens.  Die wonder is dat ons nou die heerlikheid van God kan sien in ’n gewone mens.  En ons sien spesifiek sy genade en sy waarheid wat Hy as die enigste Seun van die Vader het.  Sy genade loop oor in die tekens van voorsiening (water in wyn, vermeerdering van brood) en verwondering (loop op water); genesing (siek seun, siek man, en blinde man) en oorwinning (opwekking uit die dood).  Dit nooi ons uit om Hom te vertrou vir ons lewe.  Sy waarheid word ervaar in ’n verhouding met God, iets wat die wet van Moses nooit volledig kon gee nie. Ons kan God in Jesus raaksien – iets wat Moses begeer het, maar nooit voluit kon beleef nie (vgl 1 Kor 3).

Johannes begin nie by Jesus se geboorte of  ’n geslagsregister ( Matteus) of die skepping (Lukas) nie.  Hy begin by God se tyd, die ewigheid, voordat alles gemaak is, voordat daar selfs iets soos ons tyd was.  Jesus is die Woord (logos) van God, nie net goddelik nie, maar Godself (1 Joh 1:1; Open 19:13)!  Uit Hom is alles gemaak, want Hy was die lewe van alles (Kol 1:16).  En dit skyn soos ’n lig in die duisternis wat ons lewens verlig (Joh 5:26; vgl ook Spr 6:23 – “die tôrâ is ’n lig”).  Let egter op hoe Johannes onmiddellik die realiteit skets van die reaksie van die duisternis op die lig.  Die vreugde van kindskap word getemper met die wete dat die duisternis die lig verwerp en wil uitdoof, al kry die duisternis dit nie reg nie.

Jesus se menswording word met twee woorde beskrywe: Hy het sarks (vlees) geword en eskênôsen (tent opgeslaan – die woord roep ook die tabernakel in die woestyn in herinnering) onder ons.  Dit beteken dat Hy volledig mens geword het, ons sondige vlees aangetrek het, en ’n menslike bestaan aanvaar het.  En let op dat dit iets is wat van hierdie punt af deel van Sy goddelike bestaan geword het.  Dit is nie iets wat Hy ooit weer gaan uittrek nie.  Hy IS nou ook mens.  Die wonder is dat ons nou die heerlikheid van God kan sien in ’n gewone mens.  En ons sien spesifiek sy genade en sy waarheid wat Hy as die enigste Seun van die Vader het.  Sy genade loop oor in die tekens van voorsiening (water in wyn, vermeerdering van brood) en verwondering (loop op water); genesing (siek seun, siek man, en blinde man) en oorwinning (opwekking uit die dood).  Dit nooi ons uit om Hom te vertrou vir ons lewe.  Sy waarheid word ervaar in ’n verhouding met God, iets wat die wet van Moses nooit volledig kon gee nie. Ons kan God in Jesus raaksien – iets wat Moses begeer het, maar nooit voluit kon beleef nie (vgl 1 Kor 3).